'Meer aandacht nodig voor co-morbiditeiten binnen ggz-onderzoek'
Arnoud Arntz pleit voor meer onderzoek naar patiënten met meerdere psychiatrische aandoeningen. Dat is een onontgonnen gebied waar nog veel winst valt te behalen volgens de emeritus-hoogleraar Klinische Psychologie aan de Universiteit van Amsterdam.
Onderwerpen waarin Arntz zich als hoogleraar vooral heeft verdiept, zijn persoonlijkheidsstoornissen, PTSS en depressie. In het verlengde daarvan probeert hij meer inzicht te krijgen in de sporen die het emotionele geheugen achterlaat door negatieve ervaringen in de jeugd. Zo doet hij nu onderzoek naar patiënten met cluster C-persoonlijkheidsstoornissen, die gepaard gaan met vermijdingsgedrag. 'Er is een enorme hype ontstaan om deze mensen in groepsverband schematherapie te geven omdat dit sneller en efficiënter zou zijn. Wij kijken nu via een gerandomiseerde studie of dit inderdaad het geval is. Ook willen we erachter komen of je kunt voorspellen wat de beste aanpak is voor iemand: groeps- of individuele therapie.’
Witte vlekken
De emeritus-hoogleraar moedigt jongere onderzoekers aan goed te kijken naar welke probleemgebieden in de ggz onderbelicht zijn gebleven. Als voorbeeld van zo’n witte vlek noemt hij mensen met complexe co-morbiditeiten. 'Neem cliënten met een verslaving of met eetstoornissen gecombineerd met persoonlijkheidsproblematiek. Doorgaans wordt slechts 1 van stoornissen behandeld waardoor deze mensen een verhoogde kans hebben op terugval. De tijd is rijp om nieuwe behandelingsmodellen te ontwikkelen gericht op dergelijke multipele problematiek.’
Kloven dichten
Een wens van Arntz is dat er een stevige triade tot stand komt van opleiding, onderzoek en praktijk. Er is volgens hem nog steeds een grote kloof tussen die onderdelen. Hij is dan ook verheugd over de plannen om de opleiding tot GZ-psycholoog direct te laten volgen op de studie psychologie. 'Dan krijg je een vloeiende ontwikkeling, ook op het gebied van onderzoek. Psychologiestudenten doen immers tijdens hun master al onderzoek. Daarnaast moeten we eveneens proberen de kloof tussen praktijk en onderzoek te dichten. De ggz zou een continu lerende organisatie moeten worden die via onderzoek de behandelingen steeds verder verbetert.’
Meer lezen?
Gevestigde en meer recente onderzoekers in het ggz-veld delen hun ervaringen en visie over de ggz. Wat heb je als onderzoeker nodig om op te bloeien in je werk en wat kun je hierbij leren van een andere generatie? Geven de verschillende tijden van ervaring een verschil in hun visie op een toekomstbestendige ggz?
