Stelling 3 over stakeholders
‘Echte verandering in de zorg begint waar het schuurt – niet waar iedereen knikt.’
Als een olievlek
Over deze stelling zijn de aanwezigen meer verdeeld. Ament vertelt over haar ervaringen met de implementatie van telemonitoring in IBD-zorg, waarin het MUMC+ samenwerkt met het UMCG in Groningen. ‘Je loopt toch ook telkens aan tegen stakeholders die niet mee willen of kunnen. Richt je je energie juist op deze ‘moeilijke’ partijen? Of ga je in zee met organisaties waar al veel bereidheid is?’ In de zaal vinden de meesten dat je toch beter bij de welwillende partijen kunt beginnen, omdat je dan sneller onderweg bent. Een reactie: ‘Zie tip 7 van Frank van den Biggelaar: laat je niet teveel afleiden door tegenslagen. Schuren kan ook voor vertraging zorgen. Het begint toch bij de mensen die wél willen meewerken.’ Een ander: ‘Het is inderdaad makkelijker te beginnen met de groep waarmee je iets deelt. Van daaruit kan het zich als een olievlek gaan uitbreiden.’ Nog een reactie: ‘Er moeten inderdaad wel een paar mensen knikken. Dan krijg je de koplopers die zeggen: we gaan het nu écht anders doen.’
Elkaar scherp houden
Toch kan het ook zinvol zijn de ‘moeilijke’ gevallen niet zomaar voorbij te lopen, reageert Ament. ‘Het ontrafelen van hun belangen en motivaties kan juist een heel vruchtbare exercitie zijn.’ Een reactie: ‘Dat is ook waar. Als je in een situatie waarin je elkaar niet vanzelf vindt er samen tóch uitkomt, kom je uiteindelijk verder.’ Van den Biggelaar herkent dit: ‘Bij ons was er weinig schuring. Behalve in het begin met de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuisapothekers. Het is goed om dan te verkennen waar het probleem zit en welke belangen er spelen. Als je daar extra aandacht aan schenkt, kom je inderdaad samen verder.’ Een reactie: ‘Als het schuurt ontstaat er meer dynamiek in het proces. Je houdt elkaar dan ook echt scherp, omdat je iets samen moet zien op te lossen. Als iedereen knikt, heb je er misschien niet alles uitgehaald.’