Achtergrond afbeelding Achtergrond afbeelding darkmode

Trainingsmodule helpt psychiaters om te gaan bij doodswens patiënt

Laatst aangepast:

Tot enkele jaren geleden hadden de meeste psychiaters weinig expertise hoe om te gaan met wilsbekwame psychiatrische patiënten die uitzichtloos en ondraaglijk lijden en een voortdurende doodswens hebben. Hun professionele aandacht was vooral gericht op de ziekte zelf. Een trainingsmodule helpt hen nu om meer afgewogen op die suïcidale wensen in te gaan.

Tijdens hun opleiding leerden psychiaters in het verleden niet hoe ze moesten acteren als een patiënt met veel ondraaglijk lijden liet weten al lange tijd een doodswens te hebben. De doodswens werd vooral als een symptoom van een psychische ziekte gezien. Door die ziekte te behandelen, zouden die suïcidale gedachten wellicht ook verdwijnen. Inmiddels is duidelijk dat deze benadering niet in alle gevallen recht doet aan de persoon met een consistente doodswens.

Ethische overwegingen

Onderzoekers van Amsterdam UMC hebben uitgebreid psychiaters geïnterviewd over hun ervaringen met hulp bij zelfdoding in de psychiatrie. De nadruk tijdens deze gesprekken lag op hun ethische overwegingen. Daarbij moesten zij zich focussen op een casus waarbij ze geen hulp bij zelfdoding hadden verleend en op een casus waarbij ze dat wel hadden gedaan. De resultaten hiervan werden in focusgroepen van zorgprofessionals – onder wie psychiaters, psychiatrisch verpleegkundigen, maatschappelijk werkers en geestelijk verzorgers – en familieleden van patiënten met een doodswens uitvoerig besproken.

Opgenomen in curriculum

De interviews en focusgroepen hebben geleid tot ethische bouwstenen voor de ontwikkeling van een trainingsmodule voor artsen in opleiding tot psychiater. Dankzij een verspreidings- en implementatie impuls (VIMP) vanuit ZonMw is deze module - `Omgaan met een verzoek om hulp bij zelfdoding in de psychiatrie’ - opgenomen in het keuzecurriculum van die opleiding.