Interview met Pasquelle van Ruiten

Begin 2019 wordt door het ministerie van Volksgezondheid de Stimuleringsregeling eHealth Thuis, oftewel SET, aangekondigd. Het doel van de SET is het op grotere schaal inzetten van e-health waardoor mensen langer thuis kunnen blijven wonen. Kennisdeling speelt daarbij een centrale rol.

Daarvoor wordt een ondersteuningsprogramma, genaamd SET-up, in het leven geroepen. Vitavalley voert hiervoor het programmamanagement uit. Het programma biedt praktische ondersteuning aan gehonoreerde SET-projecten en helpt bij kennisuitwisseling over innovaties in de zorg.

Binnen dit programma worden er webinars, bijeenkomsten en leerthema’s aangeboden op basis van de belangrijkste vragen en behoeften van de SET-up deelnemers. Projectleiders maken zelf de keuze wat ze hiervan nodig hebben. “Eén van de belangrijkste kenmerken van SET-up is dat het vraaggestuurd is”, vertelt Pasquelle van Ruiten, programmamanager SET-up bij Vitavalley. “We hebben geen curriculum uitgewerkt met masterclasses of programma’s die jij als projectleider moet volgen zodra je gebruik maakt van de SET-subsidie. We leggen ons vertrouwen bij de expertise van de projectleiders en geven aan: weet ons te vinden zodra er iets is. Trek dan bij ons aan de bel en we helpen je verder. Daarnaast organiseren we webinars en bijeenkomsten zodat deelnemers hun kennis kunnen ontwikkelen en delen we leerzame succesverhalen én uitdagingen van andere deelnemers.”

Negen uitdagingen

In de eerste anderhalf jaar SET-up werden alle vragen die binnenkwamen vanuit de deelnemers verzameld en naast elkaar gelegd. Het team van VitaValley analyseerde deze vragen op zoek naar de rode draad. “Op basis van die vragen zijn we tot negen thema’s gekomen en zijn er groepen gevormd rondom acht verschillende soorten e-health toepassingen”, vertelt Van Ruiten.

In de top drie staan de volgende uitdagingen:

• Leiderschap: “Een belangrijke vraag binnen dit thema is: hoe krijg je ‘ze’ mee? Met ‘ze’ worden de cliënten, maar ook de zorgprofessionals bedoeld zoals de wijkverpleegkundigen, huisartsen of psychologen. Maar het gaat ook om het creëren van een lerende organisatie, waar geleerd wordt van dingen die wel werken, of niet werken.”
• Structurele bekostiging: “De SET zo is opgezet dat je een subsidieaanvraag moet doen in samenwerking met een inkooporganisatie zoals een gemeente, zorgverzekeraar of zorgkantoor. Ondanks het commitment dat de handtekening van een inkopende partij geeft, blijft die structurele bekostiging van een innovatie in de praktijk uitdagend.”
• Duurzame implementatie: “Daarmee doel ik op de overgang van een projectstructuur naar reguliere zorg en bedrijfsvoering. Vaak zie je dat innovatieprojecten in een klein team, dat vaak wat meer los staat van de organisatie, starten. Er komt een moment dat dit project reguliere zorg moet worden en dus ‘gewoon’ opgepakt moet worden. Dat blijkt in de praktijk lastig. Want zolang mensen ergens verantwoordelijk voor zijn en ergens aandacht aan geven, gaat het goed. Zodra dit wegvalt, omdat er wordt verwacht dat iedereen er nu mee aan de slag gaat, storten projecten nog wel eens in. Binnen de SET-regeling is er daarom bewust aandacht voor duurzame implementatie. Het is een thema dat vanuit de projectleiders vaak wordt aangedragen. Met name binnen organisaties bij wie innoveren nog niet in het DNA zit. We zien daarbij een verschil tussen de koplopers die in het begin een subsidie aanvroegen om een lopend project te ondersteunen, en de organisaties die nog beperkt een visie op innovatie hadden en met de SET de mogelijkheid zagen om een subsidieaanvraag te doen voor een (enkelvoudige) e-health implementatie.”

Benieuwd naar het volledige artikel? Lees verder op de website van SmartHealth