Zes nieuwe projecten gaan onderzoek doen naar doorontwikkeling van humane meetmodellen
Resultaten uit dierproeven vertalen vaak onvoldoende naar de mens, wat ethische vragen oproept over proefdiergebruik. Zes onderzoeksprojecten gericht op osteogenesis, zeldzame ziekten, schizofrenie, osteoartritis, microbiële fermentatie en systemische sclerose ontvangen nu financiering om hun proefdiervrije methode verder te ontwikkelen.
Humane meetmodellen III: "Volgende stappen in modelontwikkeling"
Medische vooruitgang wordt vaak belemmerd door het feit dat dierproeven een slechte voorspeller zijn van wat er in de mens gebeurt vanwege significante biologische verschillen. Dit brengt ethische bezwaren met zich mee over het gebruik van dieren voor experimenten, wanneer deze geen toepasbare voordelen opleveren voor de humane gezondheid. Het onderzoeksprogramma Humane Meetmodellen wil daarom een revolutie teweegbrengen in het gezondheidsonderzoek door efficiënte proefdiervrije methoden te ontwikkelen, ook wel humane meetmodellen genoemd, die kunnen leiden tot snellere en betere toepassing van onderzoeksresultaten bij mensen.
Kloof tussen onderzoeksfase en implementatie verkleinen
Hoewel er in de loop der jaren veel van dit soort humane meetmodellen zijn ontwikkeld, worden ze nog steeds weinig gebruikt door grote bedrijven vanwege een gebrek aan acceptatie door regelgevende instanties. Wat nodig is, is verdere ontwikkeling, validatie en acceptatie van veelbelovende humane meetmodellen, om de kloof tussen de onderzoeksfase en de implementatie te verkleinen. Om dat te bereiken heeft de Samenwerkende GezondheidsFondsen (SGF) samen met Topsector Life Sciences & Health (Topsector LSH; Health~Holland), en ZonMw, een derde ronde georganiseerd binnen het onderzoeksprogramma Humane Meetmodellen. Health~Holland heeft voor deze call een PPP-subsidie beschikbaar gesteld om publiek-private samenwerking te stimuleren.
Gehonoreerde projecten
In de gefinancierde projecten gaan 6 veelbelovende consortia een bestaand humaan meetmodel voor een specifieke ziekte of behandeling verbeteren en valideren. We verwachten dat deze projecten bijdragen aan betere behandelingen van humane ziekten en een vermindering van het proefdiergebruik.
- Wilt u meer weten over deze projecten? Lees dan de volledige samenvattingen op de website van het SGF
-
A CARtilage on CHIP model for precision medicine in osteoarthritis (CARCHIP)
Projectleider: prof. dr. Marcel Karperien
Het CARCHIP-project heeft als doel een model te ontwikkelen en implementeren van ‘kraakbeen-op-een-chip’, dat gebruikt kan worden voor de ontwikkeling van nieuwe medicijnen en precisiegeneeskunde in osteoartrose (OA).
A High throughput Organoid Platform for drug discovEry (HOPE) for rare genetic brain disorders: FOXP1 syndrome as a use case
Projectleider: prof. dr. Willeke van Roon-Mom
In het HOPE-project willen de onderzoekers een organoide (mini-orgaan) platform opzetten om zeldzame ziekten te onderzoeken met behulp van patiëntencellen, waarbij ze het FOXP1-syndroom als voorbeeld willen gebruiken.
Midbrain organoids as a tool for pre-clinical personalized testing against schizophrenia (MO-SAIC)
Projectleider: dr. Silvia Bolognin
Het doel van het MO-SAIC-project is om middenhersen-organoiden te maken van stamcellen die afkomstig zijn van patiënten met als doel om medicijnen te testen.Real-time metabolic signatures of gut microbial fermentation as a basis for personalized prevention
Projectleider: prof. dr. Ellen Blaak
Dit project richt zich op de verfijning en validatie van een in een eerdere ronde ontwikkelde methode om de gassen die vrijkomen bij microbiële fermentatie in de darmen van mensen in real-time te kunnen meten.
Osteogenesis Imperfecta organ-on-chip Models for Pre-Clinical Testing (OImpact)
Projectleider: Dr. Liliana Moreira Teixeira Leijten
Het OImpact-project richt zich op het ontwikkelen van een model om botbreuken in een laboratoriumomgeving te bestuderen.Complex Model(s) for Pre-clinical Assessment in Systemic Sclerosis (COMPASS)
Projectleider: Prof. dr. Linde Meyaard
Het COMPASS-model richt zich op de mogelijkheid nieuwe medicijnen voor systemische sclerose te ontwikkelen en te testen door de ziekte met behulp van huidcellen, afweercellen en bloedvatcellen na te bootsen in het lab.