Projectomschrijving

Hoewel schade aan perifere zenuwen vaak leidt tot spontaan functioneel herstel, is iedere beschadiging van het centrale zenuwstelsel (de hersenen en het ruggenmerg) permanent. Dit is vooral zichtbaar bij mensen met permanent functieverlies als gevolg van een hersenbloeding of een dwarslaesie. Het grote verschil in regeneratieve capaciteit in het centrale en het perifere zenuwstelsel wordt veroorzaakt door zowel de omgeving, die perifeer regeneratie bevordert maar centraal regeneratie remt, als door verschillen in intrinsieke eigenschappen van de zenuwcellen zelf. Verschillen in intrinsieke eigenschappen komen vooral tot uitdrukking in verschillende genexpressieprogramma’s die in centrale en perifere zenuwcellen worden geïnduceerd na zenuwschade, en die bijdragen tot het al dan niet succesvol laten ontstaan van nieuwe zenuwuitlopers. Dit onderzoeksprogramma is er op gericht om de aansturingsmechanismen van deze genexpressieprogramma’s te identificeren, met als uiteindelijk doel om ze middels gentherapie in patiënten dusdanig te kunnen manipuleren dat functioneel herstel na centrale zenuwschade mogelijk wordt.

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website