Verslagen

Eindverslag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Onder embargo tot 31 maart 2016 ivm publicatie in N Engl J Med

De ziekte van Lyme wordt veroorzaakt door de bacterie Borrelia burgdorferi, die wordt overgebracht door een teek. Bij veel patiënten geneest de ziekte volledig door een korte antibioticakuur. Voor sommige vormen van lymeziekte is langere behandeling noodzakelijk. Soms ontstaan er late ziekteverschijnselen, óók als er wel een goede antibiotische behandeling is geweest in het beginstadium. Over de oorzaak en behandeling van die langdurige klachten na eerdere lymeziekte bestaat veel onduidelijkheid.

De PLEASE studie van het Radboudumc is de eerste gerandomiseerde Europese studie die de effecten van langdurig antibioticagebruik bij chronische lymeklachten onderzocht. Aan de studie deden 280 mensen mee met klachten zoals spier- en gewrichtspijn, moeheid en concentratieproblemen. Allemaal hadden ze eerder lymeziekte gehad.

Alle deelnemers kregen de eerste twee weken het antibioticum ceftriaxon. Vervolgens werden ze gerandomiseerd over drie groepen. Eén groep kreeg twaalf weken lang het antibioticum doxycycline, de tweede groep twaalf weken een combinatie van het antibioticum claritromycine met hydroxychloroquine. De derde groep kreeg een placebo. De behandeling was geblindeerd voor zowel patiënten als de onderzoekers. Voor en na de behandeling vulden de deelnemers uitgebreide vragenlijsten in over hun klachten, hun conditie, kwaliteit van leven en welbevinden. Dat deden ze opnieuw na 26, 40 en 52 weken. Bovendien deden ze geheugentesten en gebruikten ze een activiteitentracker om hun bewegingen te registeren. Op geen van deze momenten was er een significant verschil tussen de drie groepen te zien.

Uit hetgeen de patiënten in deze studie zelf rapporteerden moeten we concluderen dat langdurig antibioticagebruik niet helpt voor patiënten die ooit lymeziekte hebben gehad en met onbegrepen langdurige klachten zitten. Deze patiënten hebben zorg op maat nodig, en niet alleen een recept voor antibiotica.

Resultaten
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Onder embargo tot 31 maart 2016 ivm publicatie in N Engl J Med

De ziekte van Lyme wordt veroorzaakt door de bacterie Borrelia burgdorferi, die wordt overgebracht door een teek. Bij veel patiënten geneest de ziekte volledig door een korte antibioticakuur. Voor sommige vormen van lymeziekte is langere behandeling noodzakelijk. Soms ontstaan er late ziekteverschijnselen, óók als er wel een goede antibiotische behandeling is geweest in het beginstadium. Over de oorzaak en behandeling van die langdurige klachten na eerdere lymeziekte bestaat veel onduidelijkheid.

De PLEASE studie van het Radboudumc is de eerste gerandomiseerde Europese studie die de effecten van langdurig antibioticagebruik bij chronische lymeklachten onderzocht. Aan de studie deden 280 mensen mee met klachten zoals spier- en gewrichtspijn, moeheid en concentratieproblemen. Allemaal hadden ze eerder lymeziekte gehad.

Alle deelnemers kregen de eerste twee weken het antibioticum ceftriaxon. Vervolgens werden ze gerandomiseerd over drie groepen. Eén groep kreeg twaalf weken lang het antibioticum doxycycline, de tweede groep twaalf weken een combinatie van het antibioticum claritromycine met hydroxychloroquine. De derde groep kreeg een placebo. De behandeling was geblindeerd voor zowel patiënten als de onderzoekers. Voor en na de behandeling vulden de deelnemers uitgebreide vragenlijsten in over hun klachten, hun conditie, kwaliteit van leven en welbevinden. Dat deden ze opnieuw na 26, 40 en 52 weken. Bovendien deden ze geheugentesten en gebruikten ze een activiteitentracker om hun bewegingen te registeren. Op geen van deze momenten was er een significant verschil tussen de drie groepen te zien.

Uit hetgeen de patiënten in deze studie zelf rapporteerden moeten we concluderen dat langdurig antibioticagebruik niet helpt voor patiënten die ooit lymeziekte hebben gehad en met onbegrepen langdurige klachten zitten. Deze patiënten hebben zorg op maat nodig, en niet alleen een recept voor antibiotica.

 

Voortgangsverslag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

De PLEASE-studie, naar de doelmatigheid van kortere of langere antibiotische behandeling van patienten met zekere of mogelijke persisterende Lymeziekte, verloopt voorspoedig. In totaal zullen tot eind 2012 270 patiënten aan de studie deelnemen, die hetzij kort (2 weken), hetzij lang (3 maanden) worden behandeld met verschillende antibiotica.

In december 2011 waren 177 patienten in de studie opgenomen, en de studie ligt daarmee op schema. De behandel-armen van de studie zijn geblindeerd, dus er is nog geen uitspraak te doen over het effect van de verschillende behandelingen. De eindresultaten zullen niet voor 2013-2014 bekend worden.

Wel is duidelijk dat de patienten over het algemeen tevreden zijn over het beloop van de studie, en dat er relatief weinig uitvallers zijn.

 

Resultaten
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

De behandel-armen van deze dubbelblinde, gerandomiseerde studie zijn geblindeerd, dus er is nog geen uitspraak te doen over het effect van de verschillende behandelingen.

Begin 2012 wordt, zoals tevoren in het studieprotocol was gepland, door onafhankelijke deskundigen een interim-analyse gedaan om zeker te stellen dat er geen ongewenste effecten zijn wat betreft patientveiligheid of uitvoering van de studie.

Patiënten/deelnemers aan de studie zijn actief op internetfora, en ondersteunen en adviseren elkaar en potentiële deelnemers. Ofschoon de behandelresultaten nog geblindeerd zijn, blijkt de algemene indruk van het beloop van de studie doorgaans positief.

De eindresultaten van de studie zullen niet voor 2013-2014 bekend worden.

 

Samenvatting van de aanvraag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Objectives:

Treatment of (true or presumed) persistent Lyme disease (PLD) is highly controversial, and two divergent and contradicting "evidence-based" guidelines are used in the Netherlands, each suggesting evidence for strikingly opposing therapeutic approaches: 2 weeks of antibiotic treatment versus long term treatment for at least 6 months.

 

The primary goal of the study is to directly compare the guidelines, in order to establish whether prolonged antibiotic treatment (as endorsed by the international ILADS guidelines) is efficient and leads to better patient outcome than short-term treatment as endorsed by the Dutch CBO guidelines in patients with presumed PLD.

 

Study design: A 3-armed, randomised, double-blind, placebo-controlled trial comparing both guidelines.

Study population: Patients with suspected PLD, defined as specific musculoskeletal pain, arthritis, neuralgia, neuropsychological/cognitive disorders and fatigue that are: (a) temporally related to proven symptomatic Lyme disease, or (b) accompanied by a positive B. burgdorferi IgG or IgM immunoblot (strictly defined by standard criteria). Patients will be recruited nationwide, as our centre serves as a national referral centre for Lyme disease.

Intervention: Open-label i.v. ceftriaxone (2 wks, all patients) followed by blinded randomized oral follow on treatment for 12 weeks with: I. doxycycline (ILADS variant 1); II. clarithromycin plus hydroxychloroquine (ILADS 2); or III. placebo (resulting in 2 weeks' standard CBO treatment followed by placebo).

Outcome measures: Success at 14 weeks (end of treatment), defined as improvements on validated pain and functional impairment scales. The study will evaluate the cost-effectiveness of the 3 strategies from a societal perspective.

Time schedule: 4 years.

Sample size: 90 evaluable patients will be needed for each arm, totaling 270 (power 80%, type 1 error 5%).

 

Expected utility: The efficacy of each of the opposing guidelines has not been compared. Clear evidence for prescribing or withholding prolonged antibiotic treatment for PLD would the end current controversy and lead to uniform, efficient and cost-effective management of this disease entity.

 

Samenvatting Nederlands

 

De behandeling van (echte of vermeende) persisterende Lymeziekte (persistent Lyme disease, PLD) is zeer controversieel, en in Nederland worden twee elkaar sterk tegensprekende "evidence-based" richtlijnen gebruikt, die beide claimen dat er evidence is voor hun met elkaar strijdige therapeutische benaderingen: maximaal 2 weken antibiotica versus langdurige therapie gedurende 6 maanden of meer.

Het primaire doel van deze studie is vergelijking van de richtlijnen om vast te stellen of langdurige antibiotische therapie (zoals aanbevolen in de internationale ILADS-richtlijnen) efficiënt is en tot betere resultaten leidt dan de kortdurende behandeling zoals aanbevolen in de Nederlandse CBO-richtlijnen bij patiënten met vermoede PLD.

 

Studie-opzet: 3-armige, gerandomiseerde, dubbelblinde, placebo-gecontroleerde trial die beide richtlijnen vergelijkt.

Studie-populatie: Patiënten met vermoede PLD, gedefinieerd als musculoskeletale pijn, artritis, neuralgie, neuropsychologische/cognitieve afwijkingen en moeheid, die (a) in tijd gerelateerd zijn aan bewezen symptomatische Lymeziekte, of (b) vergezeld door een positieve B. burgdorferi IgG of IgM immunoblot (volgens strikte standaardcriteria). Patiënten worden landelijk gerecruteerd, aangezien ons centrum als een nationaal referentiecentrum geldt voor (echte of vermeende) Lymeziekte.

Interventie: Open-label i.v. ceftriaxon (2 wk, alle patiënten) gevolgd door dubbelblinde gerandomiseerde orale therapie gedurende 12 weken met: I. doxycycline (ILADS variant 1); II. claritromycine plus hydroxychloroquine (ILADS 2); of III. placebo (resulterend in 2 weken standaard CBO-behandeling gevolgd door placebo).

Uitkomstmaat: Succes na 14 weken (einde van behandeling), gedefinieerd als verbetering op gevalideerde schalen van pijn en functionele belemmeringen. Evaluatie van de kosteneffectiviteit van de 3 strategieën vanuit een maatschappelijk perspectief.

Tijdsduur: 4 jaar.

Groepsgrootte: Met een verwacht effect van 0.3 op de primaire uitkomstvariabele, het gemiddelde van de pijn- en functionele score, heeft de studie een power van 80% om een significant verschil (p<0.05) tussen de strategieën aan te tonen bij 270 patiënten (90 per arm).

 

Verwacht nut: De efficacy van beide tegenstrijdige richtlijnen is nooit onderzocht. Duidelijk bewijs voor het voorschrijven of juist onthouden van langdurige antibiotische behandeling bij patiënten met (echte of vermeende) Lymeziekte zou een eind maken aan de huidige controversie en leiden tot een uniforme, efficiënte en kosteneffectieve aanpak van dit klachtenpatroon.

 

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website