Verslagen

Eindverslag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Gedurende de laatste 2 decennia is de prevalentie van type 2 diabetes mellitus explosief gestegen. Belangrijke omgevingsfactoren die hieraan bijgedragen hebben zijn een verlaging van de dagelijkse lichamelijke activiteit en een verandering van het voedingspatroon. De ‘Study on Lifestyle Intervention and Impaired glucose tolerance Maastricht (SLIM)’ is een inmiddels afgeronde 6-jaar (gemiddelde interventieduur is 5.2 jaar) lopende studie om het effect van een gekombineerd beweging- en voedingsprogramma op de glucose tolerantie te bekijken bij mensen met een verhoogd risico om diabetes te ontwikkelen (mensen met een gestoorde glucose tolerantie,GGT) in de leeftijd van 40 tot 65 jaar. Mensen met GGT (n=147 bij instroom) werden bij de start van de studie ‘at random’ (willekeurig, wel werd rekening gehouden met geslacht en mate van GGT) ingedeeld in een interventie of controle groep. Mensen in de interventie groep bezochten ons instituut elke 3 maanden voor adviezen over voeding en lichamelijke activiteit. Tevens konden de mensen wekelijks meedoen aan een speciaal voor deze studie ontwikkeld bewegingsprogramma. Mensen in de controlegroep kregen bij de start van de studie alleen informatie over het nut van meer bewegen en een gezonde voeding. Samengevat tonen de resultaten aan dat deze interventie haalbaar is in de Nederlandse bevolking en dat de glucose tolerantie duidelijk verbetert in de interventiegroep vs de controle groep (na 1 jaar verschil van 1.3 mM in 2-uurs glucose waarde in de interventie vs de controle groep, wat gehandhaafd blijft over de hele 4-6 j). Ook blijkt er na 6 jaar een reductie van cumulatieve diabetes incidentie van 30% in de interventie vs de controle groep. De drop-out bedraagt 6-9%/jaar. Er is een uitgebreide analyse van determinanten van interventie-uitkomst en therapie-trouw gedaan. Deelnemers die tot het eind van de studie hebben geparticipeerd waren hoger opgeleid, hadden een hogere VO2max en hadden een trend voor een betere glucose tolerantie aan de start van de studie vergeleken met hen die voortijdig hun deelname staakten. Verder blijkt de verandering in BMI de sterkste voorspeller voor de verbetering in glucose tolerantie.

Resultaten
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Vraagstelling 1: lange termijn effectiviteit:

Samengevat tonen de resultaten aan dat deze interventie haalbaar is in de Nederlandse bevolking en dat de glucose tolerantie duidelijk verbetert in de interventiegroep vs de controle groep (na 1 jaar verschil van 1.3 mM in 2-uurs glucose waarde in de interventie vs de controle groep, wat gehandhaafd blijft over de hele 4-6 j, gemiddeld 5.2 j). Na 5,2 j zijn er geen significante verschillen in lichaamsgewicht, terwijl de maximale aërobe capaciteit significant verschillend is tussen interventie en de controle groep. Ook blijkt er na 6 jaar een reductie van cumulatieve diabetes incidentie van 30% in de interventie groep vs de controle groep. De 3 jaars resultaten zijn geaccepteerd in Diabetic Medicine, De 6-jaars resultaten zijn verwerkt tot een artikel.

Vraagstelling 2: lange termijn adherence

147 mensen hebben gedurende 6 jaar de interventie gevolgd en 114 mensen hebben 4 jaar de interventie gevolgd. Na 4 jaar doen van de 147 mensen doen 94 mensen nog mee (51 INT/43 CON) versus 53 die gestopt zijn (23 INT/30 CON). Dit betekent een gemiddelde drop out van 9%/year. Na 6 jaar doen van de 114 mensen (55 INT/59Con) er 70 nog mee (35 INT/35 CON). Dit betekent een gemiddelde drop-out van 6%/year. 49 INT (66.2%) and 43 CON (58.9%) deelnemers hebben een laatste meting ondergaan aan het eind van de studie. De belangrijkste redenen voor het stopzetten van deelname aan de studie waren medische redenen, gebrek aan tijd en motivatie. De redenen voor stopzetting van deelname waren overeenkomstig voor de interventie en de controle groep (p=0.85).

Deelnemers die tot het eind van de studie hebben deelgenomen waren hoger opgeleid (p0.01), hadden een hogere VO2 max en hadden een trend tot lagere 2-hr glucose waarden aan de start van de studie, vergeleken met zij die voortijdig hun deelname staakten, p=0.020 and p=0.068, respectivelijk.

 

Na een follow-up van 2-4 jaar bleek binnen de interventie groep 35.4% de adviezen mbt lichamelijke aktiviteit op te volgen en 22.4% de adviezen mbt voeding. Bovendien namen 18.9% van de deelnemers 1x per week deel aan het bewegingsprogramma, 13.8% 2x per week en 6.9% 3x per week.

 

Vraagstelling 3: Determinanten interventie-uitkomst en adherence

 

Determinanten interventie-uitkomst

 

-Bij de 6-jaars resultaten blijkt de verandering in BMI de sterkste voorspeller voor de verbetering in glucose tolerantie (β=0.399 mmol/l, p=0.02). Deze bevinding is overeenkomstig met de bevindingen in een eerder gepubliceerd artikel van de Finse leefstijlinterventie studie (DPS) (Hamman et al., 2006) waarin gewichtsverlies de belangrijkste determinant blijkt voor succes van de leefstijl interventie studie. Veranderingen in lichamelijke fitheid, verzadigd vet inname en vezel inname zijn niet geassocieerd met de verbetering in glucose tolerantie (p>0.05). (Roumen et al., in progress)

 

- de relatie tussen lifestyle-geinduceerde veranderingen in insuline gevoeligheid en plasma adipokine profielen . In dit artikel komt naar voren dat met name leptine een belangrijke voorspeller is van veranderingen in insuline gevoeligheid, onafhankelijk van veranderingen in lichaamsgewicht (Corpeleijn et al, Diabetes Care. 2007 Dec;30(12):3125-7)

-relatie tussen markers van inflammatie en lifestyle geïnduceerde veranderingen in glucose tolerantie. Hieruit komt naar voren dat de verandering in CRP en IL6 geassocieerd zijn met veranderingen in glucose tolerantie. Deze data zijn gepresenteerd op de Europese Diabetes congres (EASD, abstract: C. Roumen et al, Lifestyle changes according to general guidelines in subject with impaired glucose tolerance: the SLIM project, Diabetologia 49 (1): 48, 2006)

-relatie tussen vetzuurprofiel in bloed en insuline gevoeligheid: lifestyle geïnduceerde verbeteringen van glucose tolerantie en insuline gevoeligheid gessocieerd zijn met specifike veranderingen in plasma vetzuurprofielen, als reflectie van veranderingen in vetinname (Corpeleijn E, Feskens EJ, Jansen EH, Mensink M, Saris WH, de Bruin TW, Blaak EE.Improvements in glucose tolerance and insulin sensitivity after lifestyle intervention are related to changes in serum fatty acid profile and desaturase activities: the SLIM study. Diabetologia. 2006 Oct;49(10):2392-401).

 

Determinanten adherence

 

Zowel het bewegingsadvies als het voedingsadvies leken het meest effectief voor de deelnemers die aan de start van de studie weinig bewogen en ongezond aten.

 

Kosten-effectiviteit

Gebaseerd op de 2 jaars interventie-resultaten werd de kosten effectiviteit bekeken vanuit een gezondheidszorg perspectief bevattende interventiekosten en gerelateerde en ongerelateerde medische kosten. Onderzoek door het RIVM toonde aan dat de kosten-effectiviteit van de SLIM interventie 3900-5500 euro was per ‘quality adjusted life year’ (QALY) en 3100-3900 euro voor een community gebaseerde interventie. Hieruit kan geconcludeerd worden dat beide interventies kosten-effectief zijn.

 

 

 

 

 

 

Voortgangsverslag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Gedurende de laatste 2 decennia is de prevalentie van type 2 diabetes mellitus explosief gestegen. Belangrijke omgevingsfactoren die hieraan bijgedragen hebben zijn een verlaging van de dagelijkse lichamelijke activiteit en een verandering van het voedingspatroon. De ‘Study on Lifestyle Intervention and Impaired glucose tolerance Maastricht (SLIM)’ is een inmiddels afgeronde 6-jaar lopende studie om het effect van een gekombineerd beweging- en voedingsprogramma op de glucose tolerantie te bekijken bij mensen met een verhoogd risico om diabetes te ontwikkelen (mensen met een gestoorde glucose tolerantie,GGT) in de leeftijd van 40 tot 65 jaar. Mensen met GGT (n=154 bij instroom) werden bij de start van de studie ‘at random’ (willekeurig, wel werd rekening gehouden met geslacht en mate van GGT) ingedeeld in een interventie of controle groep. Mensen in de interventie groep bezochten ons instituut elke 3 maanden voor adviezen over voeding en lichamelijke activiteit. Tevens konden de mensen wekelijks meedoen aan een speciaal voor deze studie ontwikkeld bewegingsprogramma. Mensen in de controlegroep kregen bij de start van de studie alleen informatie over het nut van meer bewegen en een gezonde voeding. Samengevat tonen de resultaten aan dat deze interventie haalbaar is in de Nederlandse bevolking en dat de glucose tolerantie duidelijk verbetert in de interventiegroep vs de controle groep (na 3 jaar verschil van 1.3 mM in 2-uurs glucose waarde in de interventie vs de controle groep). Ook blijkt er na 3 jaar een reductie van cumulatieve diabetes incidentie van 50% in de interventie groep vs de controle groep. De laatste metingen (6 jaars metingen) hebben in juni 2006 plaatsgevonden. De lange termijn resultaten (over 6 jaar) worden op het moment uitgewerkt.Tevens wordt verder geanalyseerd in hoeverre de uitkomst van de interventie wordt bepaald door leefstijlfactoren, stofwisselingsfactoren en genetische predispositie aangezien dit aanknopingspunten kan geven voor een gerichte implementatie van deze lifestyle-interventie in de gezondheidszorg. Daarnaast wordt gekeken naar de bepalende factoren voor compliance (trouw) aan de interventie, aangezien op basis hiervan maatregelen genomen kunnen worden die de compliance op lange termijn verbeteren.

Resultaten
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Het huidige project is de follow-up (3-6 jaar) van een lopende studie ‘Study on lifestyle Intervention and Impaired glucose tolerance Maastricht (SLIM, NWO 940-35-034, DFN 2000.00.01, NWO 220.0139). Tevens worden binnen deze interventie de onderliggende mechanismen voor verstoringen in de glucose tolerantie bekeken met nadruk op de verstoringen in de vetstofwisseling (DFN 2000.00.01). Samengevat tonen de resultaten aan dat deze interventie haalbaar is in de Nederlandse bevolking en dat de glucose tolerantie duidelijk verbetert in de interventiegroep vs de controle groep (na 3 jaar verschil van 1.3 mM in 2-uurs glucose waarde in de interventie vs de controle groep). Ook blijkt er na 3 jaar een reductie van cumulatieve diabetes incidentie van 50% in de interventie groep vs de controle groep.

De 3-jaars resultaten zijn in review bij Diabetes Care.

 

De volgende analyses van data zijn gedaan in de rapportage periode:

 

-analyse naar determinanten van compliance aan de voeding en lichamelijke activiteit interventie, hiervan is een eerste draft artikel geschreven

-een artikel is geschreven over de relatie tussen lifestyle-geinduceerde veranderingen in insuline gevoeligheid en plasma adipokine profielen (submitted to Diabetes Care). In dit artikel komt naar voren dat met name leptine een belangrijke voorspeller is van veranderingen in insuline gevoeligheid, onafhankelijk van veranderingen in lichaamsgewicht.

-er zijn analyses gedaan naar de relatie tussen markers van inflammatie en lifestyle geïnduceerde veranderingen in glucose tolerantie. Hieruit komt naar voren dat de verandering in CRP en IL6 geassocieerd zijn met veranderingen in glucose tolerantie. Deze data zijn gepresenteerd op de Europese Diabetes congres (EASD, abstract: C. Roumen et al, Lifestyle changes according to general guidelines in subject with impaired glucose tolerance: the SLIM project, Diabetologia 49 (1): 48, 2006)

-er is naar voren gekomen dat de lifestyle geïnduceerde verbeteringen van glucose tolerantie en insuline gevoeligheid gessocieerd zijn met specifike veranderingen in plasma vetzuurprofielen, als reflectie van veranderingen in vetinname (Corpeleijn E, Feskens EJ, Jansen EH, Mensink M, Saris WH, de Bruin TW, Blaak EE.Improvements in glucose tolerance and insulin sensitivity after lifestyle intervention are related to changes in serum fatty acid profile and desaturase activities: the SLIM study. Diabetologia. 2006 Oct;49(10):2392-401).

 

Samenvatting van de aanvraag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

The 'Study on lifestyle intervention and Impaired glucose tolerance Maastricht (SLIM)' is an ongoing project in which the effect of a 3 y lifestyle intervention (healthy nutrition, increased physical actvity) is studied in subjects with impaired glucose tolerance (IGT) in the age of 40-65 y. The 1-year results show that this intervention is feasible in this group of Dutch subjects and that this intervention can reverse the worsening of glucose tolerance (decrease in 2-h glucose is 0.8 mM), promotes weight loss and improves physical fitness. The present proposal aims to obtain more information on the long term effects (3-6 y) of this intervention on glucose tolerance and on adherence to the intervention. If this program appears to be effective in improving glucose tolerance

and cardiovascular risk, this leads to a more effective prevention of type 2 diabetes mellitus.

Furthermore, it is intended to investigate to what extent the outcome depends on lifestyle factors

(e.g. frequency of visits to sports school), metabolic factors (e.g. changes in body weight, and aerobic fitness) or genetic predisposition since this may provide information for a more targeted implementation of this intervention into the health care system. Also, we will assess the main factors associated with long term adherence. For large-scale implementation later on, this knowledge will provide indications for improving long term adherence.

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website