Verslagen

Eindverslag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Een delier komt vaak voor bij mensen met gevorderde kanker. Zij zijn dan verward, hebben een veranderd bewustzijn, en slaap- en concentratiestoornissen. Een delier is zeer stressvol voor de patiënt en zijn naasten in deze cruciale periode. Het maakt het behandelen van en communiceren met de patiënt lastig. Een delier heeft een veranderlijk beloop. Daardoor wordt het vaak niet herkend door de zorgverleners. De huidige standaardbehandeling is haloperidol om de symptomen van delier te behandelen. Uit eerder onderzoek bleek dat een ander geneesmiddel, olanzapine, mogelijk effectiever is. Het is echter nooit direct vergeleken met haloperidol. Dit onderzoek vond plaats in 4 ziekenhuizen en 2 hospices in Nederland. Uiteindelijk hebben 100 patiënten met gevorderde kanker deelgenomen. Het belangrijkste resultaat van het onderzoek is dat olanzapine en haloperidol even effectief zijn in de behandeling van deliersymptomen. Ook het aantal matig-ernstige bijwerkingen is niet verschillend tussen beide geneesmiddelen.

Resultaten
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Tussen januari 2010 en juni 2016 zijn in totaal 100 patiënten geïncludeerd in vier ziekenhuizen en twee high-care hospices in Nederland. Demografische karakteristieken waren goed gebalanceerd tussen beide behandelingsgroepen. Tussentijdse analyse toonde een verschil in delierherstel aan van -12% (95% CI -32-7.4); 45% (95% CI 31-59) voor olanzapine en 57% (95% CI 43-71) voor haloperidol (P = 0.2). Tijd tot herstel van deliersymptomen was 4.5 dagen in de olanzapine groep en 2.8 dagen in de haloperidol groep (P = 0.2). Er was geen statistisch verschil in het optreden van graad 3 of 4 medicatie bijwerkingen tussen de twee behandelingsgroepen. Het gemiddeld niveau van psychische distress in de gehele groep was 2.2 (SD 1.4) op de DEQ (schaalbereik 0-4). Tussentijdse futiliteitsanalyse gaf een voorwaardelijke power aan van 0.086, zodat de studie voortijdig werd beëindigd.

 

Conclusie:

Er is geen statisch verschil in de werkzaamheid en het optreden van matig/ernstige medicatie bijwerkingen tussen olanzapine en haloperidol bij de behandeling van deliersymptomen bij patiënten met gevorderde kanker.

 

Voortgangsverslag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Een delier komt vaak voor bij patienten met kanker in de laatste levensfase. Zij zijn dan verward, hebben een veranderd bewustzijn en slaap - en concentratiestoornissen. Dit is zeer stressvol voor de patient en diens naasten. Een delier wordt vaak niet herkend door zorgverleners. Dit onderzoek dat plaats vindt op de afdelingen oncologie van vier ziekenhuizen en in twee hospices heeft als doel om de herkenning van het delier te verbeteren. De medicamenteuze behandeling van het delier bestaat uit haloperidol. Er zijn aanwijzingen dat het geneesmiddel olanzapine effectiever en veiliger is. In dit onderzoek zullen beide geneesmiddelen met elkaar worden vergeleken.

Resultaten
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Uit de resultaten van het onderzoek blijkt dat de Delirium Observatie Screening (DOS) schaal een betrouwbaar screeningsinstrument is om bij patienten met vergevorderde kanker aan te tonen dat deze geen delier hebben. Dus: een lage score op de DOS schaal betekent dat de patient niet delirant is (negatief voorspellende waarde). De positief voorspellende waarde van de DOS schaal moet nog worden aangetoond. De resultaten van het onderzoek naar het verschil in effectiviteit en veiligheid van olanzapine in vergelijking met haloperidol (standaardmiddel) in de behandeling van het delier bij patienten met vergevorderde kanker volgen wanneer hier voldoende patiënten aan deelgenomen hebben.

Samenvatting van de aanvraag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Delirium is a disorder of consciousness, attention and cognition and, as such, a neuropsychiatric complication that occurs frequently in patients with advanced cancer. Delirium has a negative influence on quality of life and on the ability for communication in a crucial phase of illness for patients and their families. Variable presentation of symptoms hinders recognition of delirium significantly and therefore patients are often being undertreated. Based on limited evidence the preferred drug to treat delirium is haloperidol. Improvement of recognition and treatment options for delirium are warranted.

 

In this study, we aim to improve recognition of delirium in a palliative care population with advanced cancer and we aim to provide evidence for optimal treatment of delirium through adequate dosing of preferred neuroleptic. To address these aims we designed a randomised controlled trial for patients with advanced cancer who are admitted to our medical oncology ward.

 

We will determine occurrence of delirium in admitted patients by screening them systematically using the Delirium Observation Screening scale, followed by a diagnostic test, the Delirium Rating Scale-R-98. Patients with a confirmed diagnosis will subsequently be randomised between haloperidol treatment according to the national palliative care guideline for delirium (usual care) and treatment with olanzapine, an alternative atypical antipsychotic. Thus, we will compare efficacy of both drugs. Limited data support olanzapine to be a more effective drug and to cause less toxicity than haloperidol.

 

We expect that this study will improve the recognition of delirium and will provide evidence for optimal treatment of delirium. Our ultimate goal is to improve the quality of life of patients with advanced cancer and to improve communication of patients and their families in this crucial phase of life.

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website