Verslagen

Eindverslag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Visite met de patiënt, leren van praktijkvariatie: wat werkt?

Op de afdeling kindergeneeskunde van Meander Medisch Centrum vindt op de patiëntenkamer de artsenvisite plaats: een overleg over de voortgang en het behandelplan met kinderen, ouders, artsen en verpleegkundigen. Door actieonderzoek is ontdekt hoe deelnemers aan de visite met en van elkaar kunnen leren om nog meer duidelijkheid voor iedereen te creëren.

 

Wat is geleerd?

- Meer uniformiteit en duidelijkheid in werkwijzen te creëren met behulp van: een informatieposter voor ouders, ontslagdoelen en vragen op het whiteboard, een vaste volgorde en inhoud in de visite.

- Af te wijken van de uniforme standaard werkwijze wanneer dat helpend was.

 

Hoe is geleerd?

Door het multidisciplinair uitwisselen van verwachtingen en belevingen, het doorvragen bij onduidelijkheid en het elkaar helpen herinneren aan de structuur. Dit gaf inzicht in elkaars aannames, begrip voor elkaar, bereidheid tot verandering én werkplezier!

 

Resultaten
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

De resultaten op het verbeterdoel

Er ontstond een beter situatieoverzicht door: meer aandacht te hebben voor wat een ieder belangrijk vindt in de artsenvisite, goede voorbereiding, gebruik te maken van een vaste structuur, het noteren van vragen en ontslagdoelen op het whiteboard, duidelijke tijdsaanduiding van afspraken, de verpleegkundigen eerst een het woord laten met een 24-uurs overzicht en door ruimte te creëren voor het beantwoorden van vragen en zorgen van ouders. Daarnaast leidde dit tot een prettigere samenwerking en efficiënte besluitvorming.

 

De resultaten op het leerdoel

Door samen te kijken naar de verschillen tussen de visite-as-prescibed, as-imagined, as-done en as-disclosed inclusief het patiëntenperspectief ontstond een lerende omgeving en ruimte voor verbetering. Het dagelijks leren ontstond door niet alleen aandacht te hebben voor de eigen inbreng maar door elkaar te ondersteunen in de artsenvisite. Dit gebeurde door aanvullende vragen te stellen ter verdieping, aanvulling of verduidelijking.

 

De resultaten op het kennisdoel

De werkzame elementen van het Safety-II gedachtengoed waren het multidisciplinair analyseren van de verschillen tussen de ervaren, voorgeschreven en gerealiseerde werkwijzen, het hebben van aandacht voor ieders perspectief (inclusief ouders) en de gedachten achter de voorkeuren. Ook bleek dat dagelijkse routines behulpzaam zijn om te oefenen, leren en verbeteren.

 

 

Voortgangsverslag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Het actieonderzoek “visite met de patiënt, leren van praktijkvariatie” onderzoekt op de kinderafdeling van Meander Medisch Centrum hoe professionals van de complexe dagelijkse praktijk kunnen blijven leren en verbeteren.

 

In de voormeting (observaties, vragenlijsten, interviews) kwam naar voren dat de praktijk van de visite (work as done) verschilde van het protocol en de verwachtingen (work as imagined). Ook bleek dat ouders, verpleegkundigen en artsen, ondanks de verschillen in uitvoering van de visite, meestal tevreden waren over de kwaliteit van de visitepraktijk.

De belangrijkste reden voor tevredenheid was dat er duidelijk gecreëerd werd ten aanzien van: de huidige situatie van de patiënt en het behandelplan én ten aanzien van wat er van wie verwacht mag worden en wanneer (planning en rolverdeling). De betrokkenen wilden daarin nog meer en nog constantere kwaliteit realiseren.

Een andere bron van (on)tevredenheid betrof de omgang met tijd en aandacht. Ouders waardeerden dat er alle tijd voor hen genomen werd, artsen waardeerden de tijd die er voor opleiding was, en verpleegkundigen vonden belangrijk dat de visite op tijd afgelopen was en dat de patiënten die naar huis kunnen dan ook snel na de visite konden vertrekken. Die laatste wens stond op gespannen voet met de eerste twee.

 

In actiecyclus 1 zijn door het interdisciplinaire onderzoeksteam de volgende interventies gekozen om de duidelijkheid te versterken:

1. het formaliseren van het benodigde tijdvak waarbinnen de visite gehouden wordt;

2. het ophangen van een poster in de patiëntenkamer, waarop de stappen en inhoud van de visite vermeld staan. Anders dan voorheen kwam nu, bij de inventarisatie, de verpleegkundige eerst aan het woord en daarna ouder en kind.

Overige verbeterwensen werden als tweede prioriteit benoemd en voor een later tijdstip bewaard.

In de evaluatie van de interventies (observaties, interviews) kwam naar voren dat er op veel punten verbetering was gerealiseerd, ook op de punten die eigenlijk als tweede prioriteit waren benoemd: waaronder meer structuur in het gesprek, meer betrokkenheid en input van verpleegkundigen, en beter tijdsmanagement. De tijdsbeleving van de verpleegkundigen veranderde als gevolg van hun grotere inbreng in de visite.

 

Resultaten
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

We zagen in de observaties de volgende veranderingen in de eerste actiecyclus:

• Een duidelijke toename in: op tijd beginnen, doen van een voorstelronde, inbreng van verpleegkundigen, positionering van de verpleegkundige naast ouder en kind, vragen van artsen aan verpleegkundigen, timemanagement om de duur van de visite te beperken, concrete tijdsafspraken voor vervolgacties, duidelijk benoemen van ontslagcriteria en deze ook op het white board schrijven.

• Een afname van het aantal verstoringen door telefoons.

• AIOS-en zorgden ervoor dat Computer on Wheels mee in de kamer mocht, dit was een oude wens maar de (onterechte) veronderstelling was dat het niet mocht vanuit hygiëne overwegingen. Dit scheelt hen veel invoerwerk achteraf.

• Door meer structuur in de visite viel het op dat het punt medicatie niet standaard behandeld wordt in de visite.

 

We hoorden in de interviews de volgende waarderingen en wensen:

• Verpleegkundigen hadden nu meer het gevoel er toe te doen in de visite, daardoor bereidden zij zich beter voor en hadden ze er meer plezier in.

• Zaalartsen waardeerden de feedback (het leren) vanuit de studie en de toegenomen inbreng van verpleegkundigen

• Ouders waardeerden de heldere ontslagcriteria, de vermelding daarvan op het whiteboard en de duidelijke afspraken met tijdsindicatie.

• Ouders wisten vaker wat te verwachten van de visite en hun inbreng daarin, als de verpleegkundige samen met hen de poster had doorgenomen. In gesprek kwam naar voren dat ouders dachten dat de “visite” ging over het bezoek.

 

Interventies voor cyclus 2 zijn voorbereid en bouwen voort op de ingezette verbeteringen.

Samenvatting van de aanvraag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Op de afdeling kindergeneeskunde van het Meander Medisch Centrum wordt sinds 3 jaar visite aan het bed met de patiënt en ouder gedaan, zonder voorafgaande “papieren” visite. In de praktijk blijken professionals de kwaliteit van de visite als wisselend te ervaren. Van kind en ouders weten we dit nog niet.

De centrale onderzoeksvraag van dit onderzoek is: Hoe kunnen visite teams dagelijkse reflectie op “visite-as-imagined” versus “visite-as-done” inzetten om vaardiger te worden in het creëren van gedeeld situatiebewustzijn*) onder wisselende en lastige omstandigheden?

Middels een participatief actieonderzoek wordt deze vraag beantwoord. De definitieve keuze ten aanzien van de dataverzameling en de verbeteracties wordt bepaald door het onderzoeksteam. Hierbij kan gedacht worden aan: vragenlijst, interviews, observatie, dagelijkse reflectie op de visite, photo voice dialogue, videofeedback, en reflecties op casuïstiek.

De theoretische vertrekpunten voor de reflectie op de praktijk zijn: 1) De praktijksituatie betreft een complexe socio-technische dynamische omgeving; 2) Voor een veilig proces in een complexe omgeving is aanpassingsvermogen cruciaal 3) Veiligheid is een actieve capaciteit of een gedragspatroon in plaats van de afwezigheid van negatieve uitkomsten. 4) Leren en veranderen verlopen soms intentioneel en soms via ongeschreven regels. 5) De waarneming van het gewone is mogelijk bij de gratie van het waarnemen van verschillen in werkwijze of perspectief.

Het onderzoek beoogt naast lokale inzichten en praktijkverbetering ook hypotheses te formuleren: 1) veiligheidskundig: over de werkzame elementen van Safety II die helpen om in wisselende configuraties constante kwaliteit te creëren en 2) veranderkundig: over de werkzame elementen van Safety II die helpen om tot verspreiding van effectief gedrag te komen. De opgedane kennis wordt in de rapportage rijk geïllustreerd aan verhalende praktijksituaties die helpen in de verspreiding naar andere ziekenhuizen.

 

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website