Verslagen

Voortgangsverslag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Door de Nederlandse Internisten Vereniging (NIV) zijn, om kwaliteit en doelmatigheid van zorg te verbeteren, 10 verstandige keuzes bij de interne geneeskunde gepubliceerd,. De tiende verstandige keuze is het bespreken van behandelbeperkingen bij het bespreken van de behandeling met de patiënt. Artsen vinden dit vaak lastig, en er bestaat veel verschil in hoe dit aangepakt wordt. Dit komt het goed informeren van patiënten niet ten goede. Het is belangrijk om dit gesprek tijdig te voeren, zodat patiënten niet voor het eerst in acute en mogelijk emotionele momenten met deze keuzemogelijkheden worden geconfronteerd. Door dit gesprek op de polikliniek al te starten zal er op acute momenten makkelijker op voort kunnen worden geborduurd. Daarnaast is het van belang dat de patiënt voldoende informatie krijgt. De gedachte is dat een goede voorbereiding van zowel arts als patiënt, door middel van respectievelijk een training en een digitale gesprekshulp, kan helpen bij het frequenter en laagdrempeliger bespreken van behandelwensen. Binnen het onderzoek ‘Samen goed voorbereid om behandelwensen- en grenzen bespreekbaar te maken’ worden kwantitatief onderzoek (middels vragenlijsten) en kwalitatief onderzoek (middels video-opnames) gecombineerd om het effect van de gesprekshulp en de training op het gesprek over behandelbeperkingen te onderzoeken. Een primair eindpunt hierbij is de patiënttevredenheid. Patiënten worden gerandomiseerd, waarbij de interventiegroep de betreffende gesprekshulp krijgt toegestuurd. Alle artsen doen halverwege mee aan de communicatietraining. Zo kunnen de gesprekken van verschillende combinaties van artsen en patiënten met en zonder voorbereiding worden onderzocht. Daarnaast wordt er ook gekeken naar verschillen in communicatiestijl tussen mannen en vrouwen. Momenteel is de inclusie van artsen van start gegaan en worden de eerste patiënten geselecteerd aan de hand van de inclusie criteria. Binnen enkele weken zullen de video-opnames van start gaan op de polikliniek en achteraf zullen de vragenlijsten worden ingevuld. De verwachting is dat de totale inclusie van (232) patiënten zo’n 6-9 maanden in beslag neemt.

Resultaten
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Momenteel bevindt het onderzoek zich in de inclusiefase. Inmiddels is ¾ van de deelnemende artsen geïncludeerd. De eerste patiënten die bij deze artsen op de polikliniek zullen komen zijn geselecteerd en hebben een wervingsbrief ontvangen. De eerste spreekkamergesprekken in het kader van de studie zullen begin november plaatsvinden. Op basis van een groepsgrootteberekening wordt gestreefd naar een totaal aantal van 12 deelnemende artsen en 232 deelnemende patiënten. De komende periode zullen meer patiënten en artsen worden benaderd voor deelname. In dit onderzoek wordt gebruik gemaakt van kwantitatieve en kwalitatieve methoden om o.a. patiënttevredenheid te evalueren. Patiënten en artsen ontvangen na de spreekkamergesprekken vragenlijsten over het gesprek via Castor EDC. Daarnaast zullen alle spreekkamergesprekken worden opgenomen (kwalitatief onderzoek). De video-opnames zullen getranscribeerd worden waarna er kan worden gestart met kwalitatieve analyse. Deze kwalitatieve analyse wordt mede beoordeeld door een expert-panel, bestaande uit onder andere een medisch ethicus, communicatiewetenschappers, een arts en een patiënt. De training die de artsen halverwege het onderzoek zullen volgen, is reeds ontwikkeld. Gezien de huidige fase van het onderzoek zijn er nog geen resultaten en is het derhalve nu nog te vroeg om uitspraken te kunnen doen wat betreft conclusies en aanbevelingen. Wel zijn er veel waardevolle contacten gelegd met artsen en onderzoekers die bezig zijn met andere projecten op het gebied van advanced care planning en heeft het opzetten en uitwerken van dit project al veel inzicht gegeven in hoe tegen dit onderwerp aangekeken wordt.

 

Samenvatting van de aanvraag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

 

Het bespreekbaar maken van behandelwensen en –grenzen is belangrijk voor zowel patiënt als dokter en een van de Verstandige Keuzes bij de interne geneeskunde. Het is echter vaak een gevoelig onderwerp vanwege de emotionele en soms religieuze lading. In een optimale situatie weet de patient goed wat behandelbeperkingen inhouden en dat hij/zij grenzen kan stellen aan de eigen behandeling. Daarbij is het van belang dat de zorgverlener goede gesprekstechnieken beheerst om dit gesprek op het juiste niveau in te gaan. Door dit gesprek aan te gaan met de patient geef je blijk respect te hebben voor de autonomie van de patient. Aan de andere kant moet de patient weten en zich realiseren dat ook de zorgverlener grenzen kan stellen aan de behandeling. Het tijdig nadenken en bespreken over de grenzen van behandeling voorkomt zinloos handelen, onnodig lijden van de patient en onnodige aanspraak op zorg. Cruciaal is de patient te laten voelen dat het bespreken van behandelbeperkingen een vast en normaal onderdeel is van het gesprek met de zorgverlener. Naast het bespreken van de klachten, diagnostiek en een eventueel behandelingstraject komt ook dit onderwerp aan de orde. In principe bij alle patienten. Dit maakt het minder beladen. Het moge duidelijk zijn dat de rustige spreekkamer op de polikliniek voor dit soort gesprekken beter geschikt is dan de hectische omgeving van de spoedeisende hulp afdeling van een ziekenhuis. Echter ook hier moeten deze gesprekken gevoerd kunnen worden.

 

Het doel van dit project is om de kwaliteit van het gesprek dat gevoerd wordt met de patiënt over behandelbeperkingen te verbeteren. Zowel de patiënt als de dokter zijn onderdeel van de verbetering. De patient zal beter en tijdig voorbereid zijn op dit gesprek. Deze krijgt via het patienten portaal van het UMCU ‘Mijn UMC Utrecht’ als onderdeel van het electronische patientendossier (EPD) de folder toegestuurd ‘praten over behandelwensen en –grenzen’ en de Keuzehulp Behandelbeperkingen. Via dit patienten portaal kunnen gedeelten van het eigen medisch dossier gelezen worden en kan er gecommuniceerd worden met de zorgverlener (e-consult). Op deze manier wordt de patient uitgenodigd om de folder te lezen en gebruik te maken van de Keuzehulp evt met partner en/of familie. De zorgverlener komt op het bespreken van eventuele behandelbeperkingen terug in het poliklinisch spreekkamer consult als vast onderdeel van de anamnese, ook in het EPD. Elke arts die deelneemt aan deze studie heeft gesprekstraining gehad met simulatiepatienten via het doorlopen van een e-learning module.

 

De kwaliteit van het gesprek over behandelbeperkingen zal in een vergelijkend onderzoek gemeten worden bij patiënten die wel een voorbereiding hebben gehad op dit gesprek en bij patiënten die niet voorbereid worden (standaard zorg).

 

Ook de dokter zal deelnemen aan een vergelijkend onderzoek waarin het effect van de e-module gemeten zal worden op de kwaliteit van de gespreksvoering met simulatiepatiënten.

Er wordt ook gekeken naar de invloed van gender van de arts en de patient in de arts-patientcommunicatie, de invloed van arts- en patientkenmerken op de communicatie. Verschillen in communicatiestijlen tussen mannen en vrouwen zijn in diverse studies aangetoond. De vraag is of deze verschillen ook bij het medisch consult een rol spelen.

Met deze studie hopen we inzicht te krijgen over de inbedding van de Verstandige Keuze het bespreekbaar maken van behandelbeperkingen in de spreekkamer van de arts en de (gender)belemmerende en bevorderende factoren daarbij.

 

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website