Projectomschrijving

Ongeveer 40% van de Nederlandse bevolking voelt zich eenzaam; onder sommige groepen zoals migranten en oudere mantelzorgers komt eenzaamheid nog vaker voor.

Maatschappelijk probleem

Eenzaamheid betekent niet alleen persoonlijk lijden, maar vormt ook een maatschappelijk probleem. Eenzaamheid brengt namelijk aanzienlijke kosten voor de gezondheidszorg met zich mee, die mogelijk deels vermijdbaar zijn.

Doel

Wijkverpleegkundigen en verzorgenden worden veel geconfronteerd met patiënten die zich eenzaam voelen en sociaal geïsoleerd zijn. Goed wetenschappelijk gefundeerde kwaliteitsstandaarden voor het indiceren en uitvoeren van zorg op dit terrein, ontbreken. De handelingsverlegenheid van wijkverpleegkundigen in deze is groot. Het huidige project beoogt in deze lacune te voorzien door een kwaliteitsstandaard te formuleren die wijkverpleegkundigen helpt bij het signaleren en inschatten van aard, risico’s en gevolgen van eenzaamheid en het kiezen van de juiste zorg. De kwaliteitsstandaard is ook bruikbaar voor andere professionals in de eerstelijnszorg.

Interview

De belangrijkste aanbeveling uit de richtlijn eenzaamheid is: ‘Praat met je cliënt die lijdt aan eenzaamheid. Eenzaamheid is tenslotte geen ziekte. Je hoeft geen diagnose te stellen om te besluiten dat je iemand wilt helpen.', vertelt Rob van der Sande, lector eerstelijnszorg aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen.

> lees het interview met Rob van der Sande

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website