Verslagen

Voortgangsverslag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

In Nederland bezoeken jaarlijks 130.000 mensen de huisarts in verband met een enkel distorsie. Veel patiënten houden langdurig klachten. Het is tot dusver nog onbekend welke factoren geassocieerd zijn met langdurige klachten. Deze informatie is met name voor de huisarts zeer waardevol. Daarnaast is er in de huisartsenpraktijk nog geen optimale behandeling beschikbaar voor deze patiënten. Bij sporters is een neuromusculair trainingsprogramma effectief gebleken in het reduceren van recidive letsels. Wanneer dit programma ook in de huisartsenpraktijk effectief blijkt, zou dit een directe behandeling bieden voor de eerste lijn. Doelstellingen De 5-jaars prognose en potentiële prognostische variabelen onderzoeken van patiënten die 5 jaar geleden de huisarts bezochten met een acute enkel distorsie. De effectiviteit vaststellen van een neuromusculair trainingsprogramma, begeleid door een App, ten opzichte van de gebruikelijk zorg in de huisartspraktijk.

Resultaten
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Er zijn nog geen resultaten beschikbaar over de uitgevoerde RCT. Wel zijn de resultaten beschikbaar over de prognose van enkeldistorsies:

 

Inleiding: Enkeldistorsies zijn veel voorkomende trauma’s van het bewegingsapparaat. Na het doormaken van een enkeldistorsie behouden patiënten vaak klachten. Prognostische factoren die deze persisterende klachten kunnen voorspellen zijn echter nog grotendeels onbekend.

Onderzoeksvraag: Wat is het beloop van acute laterale enkeldistorsies in de huisartsenpraktijk na 5 jaar en welke prognostische factoren spelen hierbij een rol?

Methode: Er werd een 5-jaar follow-up meting met behulp van een online vragenlijst uitgevoerd. Op baseline werden patiënten die de huisarts bezochten met een laterale enkeldistorsie geïncludeerd (n=206). Alle deelnemers vulden op baseline een gestandaardiseerde vragenlijst in, ondergingen lichamelijk onderzoek en er werd een röntgenfoto en MRI-scan van de enkel gemaakt. De primaire uitkomstmaat na 5 jaar is herstel (7-punts Likert; gedichotomiseerd in persisterende klachten: ‘volledig hersteld tot sterk verbeterd’ en geen persisterende klachten ‘iets verbeterd tot erger dan ooit’). Logistische regressie analyse werd gebruikt om potentiele prognostische factoren te evalueren voor het voorspellen van persisterende klachten na 5 jaar.

Resultaat: Er waren 132 (64.1%) patiënten beschikbaar voor de 5-jaar follow-up meting. 18.2% rapporteerde persisterende klachten en 30.3% rapporteerde een recidief enkeldistorsie. Persisterende klachten na 5 jaar waren geassocieerd met een ongunstig gerapporteerd herstel op baseline (OR 6.38; CI 95% 1.54–26.44) en een distorsie aan de dominante zijde (OR 4.89; 95%CI 2.17-44.47).

Beschouwing: Bijna 20% van de patiënten met een acute laterale enkeldistorsie ervaart persisterende klachten na 5 jaar. Radiologie lijkt geen meerwaarde te hebben voor de prognose van persisterende klachten na een enkeldistorsie.

 

Samenvatting van de aanvraag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Background

Ankle sprains are the most frequent traumas of the musculoskeletal system, with yearly around 650.000 new sprains in the Netherlands. Of these, about 130.000 people will visit the general practitioner (GP) each year. The societal impact of these injuries is large. From earlier research, also from our department, we know that the clinical course is often disappointing with many patients still having complaints of pain, instability and frequent occurrence re-sprains after one year follow up. However, we still do have very little knowledge about the factors predicting these persistent complaints. This is especially valuable information for the GP, since the GP can take these factors into account when advising a patient about treatment options and possible preventive measures. Moreover, despite of the large societal impact of these injuries, and considering the commonly encountered poor clinical course, treatment of these patients and especially the prevention of persistent or disabling complaints is a challenge for GPs. The Dutch NHG-guideline summarizes the evidence on the potential treatments for acute ankle sprains; however there is very little guidance for treatment. No optimal treatment modality has proven to be effective in general practice.

However, promising results were achieved by a recent preventive trial conducted among athletes in the Netherlands. A non-supervised neuromuscular training program was effective in the prevention of re-sprains. When this intervention also appears to be effective in general practice and could reduce the number of re-sprains, direct treatment tools will be available for the GP for acute ankle sprains. Especially because of the relatively young target patient population, E-health and self-management might be an ideal way to reach this population and to guide them in their treatment.

Study aims

The general aim of the present proposal is twofold.

Part one

To examine the five year prognosis and its potential prognostic factors of patients who visited the GP with an acute lateral ankle sprain

Part two

To examine the effectiveness of an unsupervised e-health supported neuromuscular training program in combination with usual care in general practice compared to usual care alone in patients with acute lateral ankle sprains in general practice.

Methods

Part one of the purposed project consists of a long-term follow-up (5 year) measurement of an observational cross-sectional study, investigating patients who visited their general practitioner with an lateral ankle sprain. All 206 patients will be approached for a 5-year follow-up measurement consisting of an online questionnaire. The primary outcome measures are the number of re-sprains, perceived recovery at follow-up. Potential prognostic factors have been measured at baseline.

Part two of the purposed project will be a randomised controlled trial including patients presenting with lateral ankle sprains in general practice. Participants will be randomised in two study groups: the intervention group will follow an unsupervised 8-week training program, guided by the App ‘Strengthen your Ankle’, in addition to usual care. The control group will only receive usual care only. The primary outcome measure will be the number of re-sprains, perceived recovery, pain and function.

Based on the study of van Rijn et al. (2007) it is estimated that 30% of the patients in the usual care group will occur a re-sprain during the 1-year follow-up period. Taking a loss to follow-up of 10% into account (power 80%, alpha 0.05) a total of 160 patients will be included in the trial in order to detect an expected difference of 18% between both intervention groups in the number of re-sprains.

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website