Verslagen

Voortgangsverslag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Zowel in de eerste als de tweedelijn worden vaak patiënten gezien met lichamelijke klachten, zoals moeheid, duizeligheid of pijn, waarvoor na medisch onderzoek geen voldoende somatische verklaring wordt gevonden. Dergelijke klachten worden somatisch onvoldoende verklaarde lichamelijke klachten (SOLK) genoemd. Meestal gaan dergelijke klachten vanzelf over, maar als ze langer blijven bestaan kunnen ze belastend en belemmerend zijn. Langdurige SOLK geeft een verhoogde kans op slechter functioneren en een slechte stemming, en op frequent doktersbezoek.

 

Er is nog weinig bekend over het langetermijnbeloop van SOLK, wat de meest voorkomende soorten van beloop zijn en welke mechanismen hieraan ten grondslag liggen. Inzicht hierin kan dokters helpen om patiënten met SOLK in een vroeg stadium te helpen om het beloop van hun klachten in gunstige zin te beïnvloeden. Wanneer we subgroepen kunnen aanwijzen waarin de kans op langer durende of verergerende klachten groot is, kunnen we zorg voor patiënten met SOLK efficiënter inzetten.

 

In de wetenschappelijke literatuur zijn verschillende theoretische modellen beschreven om de ontwikkeling en het blijven bestaan van SOLK te verklaren. Voor zover bekend, zijn deze modellen nog nooit getoetst aan de hand van gegevens verzameld bij patiënten. Daarnaast is het van belang om na te gaan hoe de patiënt zélf denkt over het beloop van zijn klachten en welke factoren daar een rol bij spelen.

 

In ons onderzoek willen we drie dingen doen. In de eerste plaats willen we een bestaand cohort van patiënten met SOLK langer vervolgen, om inzicht te krijgen in het beloop op de lange termijn. In de tweede plaats willen we enkele theoretische modellen, die beogen het mechanisme onder het beloop van SOLK te verklaren, toetsen met de gegevens van ons cohort. In de derde plaats willen we het patiëntenperspectief op het beloop van de klachten en verklarende factoren in kaart brengen.

Het PROSPECTS cohortonderzoek startte in 2012. We vroegen patiënten met SOLK uit huisartsenpraktijken, maar ook in gespecialiseerde instellingen zoals revalidatiecentra en poliklinieken voor SOLK, om aan ons onderzoek deel te nemen. De eerste meting werd in 2013-2014 uitgevoerd bij 325 deelnemers. Vervolgmetingen vonden plaats na 6, 12, 24 en 36 maanden. De gegevens bestonden vooral uit vragenlijsten, waarin achtergrondkenmerken, aard, duur en ernst van de SOLK in kaart werd gebracht, alsmede gebruik van de gezondheidszorg en een groot aantal psychologische kenmerken, zoals persoonlijkheid en coping (VERTALEN?). Bovendien werd speeksel afgenomen aan het begin en na 12 maanden om het cortisolniveau (een stresshormoon) te bepalen.

 

In het huidige onderzoek worden de deelnemers van het cohortonderzoek nóg twee jaar gevolgd, waarmee het totaal op 5 jaar komt. Dit biedt de unieke mogelijkheid om het langetermijnbeloop van SOLK in kaart te brengen.

We zullen de waarde van drie theoretische modellen testen die het beloop van SOLK beogen te verklaren. Het gaat om (1) het somatosensorische amplificatiemodel; (2) het “draagkracht versus draaglast” model; en het individuele ontwikkelingsmodel. We hebben deze drie modellen geselecteerd omdat ze veel gehanteerd worden en omdat de gegevens die nodig zijn om deze modellen te toetsen beschikbaar zijn voor ons cohort.

Voor het in kaart brengen van het patiëntenperspectief op factoren die samenhangen met het beloop van de klachten zullen we een kwalitatieve studie uitvoeren, waarin patiënten met verschillende beloopspatronen zullen interviewen. Door middel van de zogenaamde constant vergelijkende methode zullen we 10 tot 20 interviews houden totdat er sprake is van verzadiging en extra interviews waarschijnlijk geen nieuwe inzichten meer zullen opleveren. We verwachten dat de interviews waardevolle inzichten kunnen opleveren in aanvulling op de eerder ontwikkelde theoretische modellen.

 

Concluderend verwachten we dat dit onderzoek ons een gedetailleerd inzicht zal bieden in het langetermijnbeloop van SOLK, de waarde zal tonen van drie populaire theoretische modellen en tenslotte het perspectief in kaart zal brengen van de patiënt op het beloop van zijn klachten.

 

Stand van zaken eind 2019: inmiddels is de 4-jaars vervolgmeting voltooid, in totaal ontvingen we van 250 deelnemers (van de 325 deelnemers bij aanvang) een ingevulde vragenlijst. De 5-jaarsmetingen zijn nog gaande en zullen medio 2020 worden afgerond.

Een artikel over het eerste van de te toetsen theoretische modellen is ingediend bij een tijdschrift.

De kwalitatieve interviews zijn afgerond, twee artikelen zijn in voorbereiding.

Resultaten
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

De voortgang is in de vorige sectie samengevat. Resultaten zullen worden bekend gemaakt zodra de papers zijn geaccepteerd voor publicatie.

Samenvatting van de aanvraag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

In all health care settings, patients frequently present with physical symptoms, such as fatigue, dizziness and pain, for which no sufficient somatic explanation is found after adequate medical examination. Such symptoms are called medically unexplained physical symptoms (MUPS). In most cases, the symptoms are self-limiting. However, when MUPS persist, they can be severe and disabling. Persistent MUPS is associated with a high risk of functional impairment and psychological distress, and extensive use of health care resources.

Little is known about the long-term course of MUPS, the most prevalent course types, and the mechanisms underlying these course types. Such knowledge may help physicians to actively engage with their MUPS patients at an early stage in order consider possible interventions.

Recent evidence from Cochrane systematic reviews has shown that various treatment modalities are available. It would be a waste of resources to offer treatment to MUPS patients when their symptoms are self-limiting or to offer a treatment that is not suited for that particular patient. Conversely, treatment should preferably be offered to those MUPS patients who are likely to have persistent symptoms or who deteriorate. Hence, providing physicians with tools to identify subgroups of MUPS patients that are prone to have persistent symptoms or to deteriorate will help to use health care resources more appropriately and efficiently.

 

Several theoretical models have been proposed to explain the development and/or persistence of MUPS. However, testing these models in an empirical dataset has to the best of our knowledge not taken place so far. In addition to testing existing theoretical models, exploring the patients' perspective may also provide valuable insights into mechanisms that contribute to persistence or deterioration of MUPS.

For the proposed study, our aims are threefold. First, we plan to extend the follow-up of an ongoing cohort study of MUPS patients, in order to gain insight in factors predicting the long-term course of MUPS symptoms (prognosis). Second, we will test several theoretical models that have been proposed explaining the mechanisms underlying the course of MUPS. Finally, we aim to assess the patients' perspective on the factors associated with an unfavourable course of their MUPS symptoms.

 

The PROSPECTS observational cohort study started in 2012, and recruited 325 MUPS patients in primary, secondary and tertiary care settings. Inclusion and baseline measurements took place between July 2013 and February 2014, follow-up measurements took place 6, 12, 24 and 36 months after baseline. The last measurements at 36 months will take place in February 2017. The data collection mainly consisted of questionnaires assessing background characteristics, nature, duration and severity of MUPS symptoms, health care use and a large number of psychological characteristics (e.g. personality and coping). Besides, study participants provided saliva samples at baseline and after 12 months to determine the cortisol awakening response.

Extending the follow-up of the PROSPECTS cohort with another 2 years, i.e. 5 years instead of 3 years follow-up, is a unique and efficient opportunity to provide insight into the long-term course of MUPS.

 

We propose to test the value of three theoretical models in explaining the course of MUPS. These models are the somatosensory amplification model; the strength versus burden model; and the individual developmental model. We selected these models because of their popularity and the availability of empirical data in our cohort.

Finally, in order to assess the patients’ perspective on factors associated with unfavourable courses of MUPS, we will perform a qualitative study, interviewing patients with unfavourable courses (i.e. long-term persistence or deterioration). Using the constant comparative method, 10-20 interviews will be held until saturation will be reached. We expect the interviews to provide valuable new insights in factors that have not been included in previously proposed theoretical models.

 

In conclusion, the proposed study will provide empirical data enabling a detailed insight into the long-term course of MUPS, test three popular theoretical models and assess the patients’ perspective on factors associated with persistence and deterioration.

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website