Projectomschrijving

Achtergrond

De Resolutions Approach is een oplossingsgerichte aanpak van kindermishandeling (ontwikkeld door Susie Essex) waarbij gezinnen, hun sociale netwerk en hulpverleners samenwerken zodat kinderen veilig kunnen opgroeien.

Onderzoeksvraag

In dit project wordt de effectiviteit van de Resolutions Approach, een methode die reeds wordt toegepast in de jeugdzorg, onderzocht bij gezinnen met kinderen tussen 8 en 18 jaar oud. Doel is veiligheid in het gezin in de toekomst Ouders hoeven de mishandeling in het verleden niet te bekennen.

Methode

Het effectiviteitsonderzoek wordt uitgevoerd met behulp van een N=1 onderzoeksdesign en geïndividualiseerde metingen. Voor, regelmatig tijdens, en na de behandeling wordt bij ouders en kinderen informatie verzameld over de veiligheid in het gezin, posttraumatische stressklachten, emotionele en gedragsproblemen bij het kind, opvoedingsstress bij de ouders en de band tussen ouders en kind. Na de behandeling wordt bij gezinsleden informatie verzameld middels een kwalitatief interview. Dit onderzoek is een samenwerking tussen Centrum ‘45, Rivierduinen, De Waag, Altra, Kenter en de Universiteit van Amsterdam.

Resultaten

In dit onderzoek hebben we aanwijzingen gevonden dat Resolutions Approach interventie effectief is in gezinnen waar vermoedens van kindermishandeling bestaan. Gepersonaliseerde frequente metingen - afgenomen tweewekelijks tijdens de baseline en interventie fasen, en informatie vanuit kwalitatieve interviews met gezinsleden laten dit beeld zien. Gezinnen rapporteren duidelijk verbeteringen in veiligheid en vermindering in conflicten. Informatie afkomstig uit uitgebreide metingen voor en na de interventie laat een iets minder eenduidig beeld zien; in zeker de helft van de gezinnen zien we positieve verbeteringen in incidenten van kindermishandeling. In andere gezinnen zijn we voorzichtig met de conclusie wegens ontbrekende data, of data waarvan we weten dat die in strijd is met andere informatiebronnen. Bij deze gezinnen lijkt een persoonlijke aanpak (gepersonaliseerde, korte, metingen; kwalitatieve interviews) beter te werken, dan versturen van volledige vragenlijsten via de mail.
Over het algemeen worden weinig sociaal-emotionele problemen bij kinderen gerapporteerd; de meeste ouders geven lage tot gemiddelde mate van ouderlijke stress aan. Uit kwantitatieve gegevens komt niet naar voren dat openheid van communicatie over onveiligheid in gezinnen gerelateerd is aan daling in aantallen van kindermishandeling incidenten. Resultaten van kwalitatieve interviews laten echter een stijging in communicatie zien tussen gezinsleden en netwerk over onveiligheid in het gezin. Tegelijkertijd rapporteren gezinsleden tijdens interviews een verbetering in veiligheid in het gezin.
Over het algemeen genomen hebben kinderen minder deelgenomen aan dit onderzoek, en voelde een deel van de kinderen zich ook weinig betrokken bij de interventie. Dit is deels te verklaren doordat in sommige gezinnen de ouders geen toestemming gaven aan kinderen voor deelname. Het bereiken van kinderen in deze gezinnen en verhogen van betrokkenheid bij de interventie en bij het onderzoek blijft een heel belangrijk punt waar in vervolgprojecten nog grotere aandacht aan gegeven zou moeten worden.
Interventie-specifiek: Het RA-protocol lijkt in alle gezinnen goed geïmplementeerd te zijn. Het rollenspel-onderdeel van de interventie vormt hier een uitzondering op. In de eerste instantie lijkt rollenspel niet nodig te zijn geweest in gezinnen. Tijdens de supervisie sessies blijkt echter dat behandelaren ondanks de extra training, het toch moeilijk vonden om deze sub-interventie te gebruiken.

 

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website