Projectomschrijving

Dit onderzoeksproject focust zich op de werkzame elementen van de Parent-Child Interaction Therapy (PCIT), één van de weinige interventies voor jonge kinderen met gedragsproblemen en hun ouders waarbij aangetoond is dat het risico op kindermishandeling verkleind wordt. Bij PCIT wordt gebruik gemaakt van in-vivo (ofwel live) coaching ten behoeve van gedragsverandering bij de ouder (vergroten ouderschapsvaardigheden, vermindering ouderlijke stress) en bij het kind (vermindering gedragsproblemen) om de ontwikkelkansen van het kind te vergroten. De coaching wordt door de therapeuten zelf als een zeer effectief onderdeel gezien, echter is er weinig zicht op het gebruik en de effectiviteit van de verschillende coachingstechnieken. Het doel binnen dit project was om -via observatie en door de visie van de therapeut zelf- het inzicht te vergroten in de mate van effectiviteit van de verschillende coachingstechnieken.

Resultaten

Uit de resultaten blijkt dat er voornamelijk door therapeuten gebruik wordt gemaakt van positieve bekrachtiging in de vorm van gerichte en algemene complimenten door therapeuten. Tevens wordt het voordoen van positieve opvoedvaardigheden ook vaak ingezet als techniek door therapeuten, om zo ouders te stimuleren in het laten zien van een positieve opvoedvaardigheid. Er is echter geen verband gevonden tussen de coachingsvaardigheden van therapeuten en het voorkomen van kindermishandeling en het verminderen van gedragsproblemen.

 

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website