Verslagen

Eindverslag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Het PICC-UP project

Chlamydia is een seksueel overdraagbare aandoening die mensen makkelijk (en onbewust) via onbeschermde seks aan elkaar kunnen doorgeven. Het risico op een her-infectie door een onbehandelde partner is kleiner als de partner direct behandeld wordt.

Voor het PICC-UP project is onderzoek gedaan naar de wettelijke mogelijkheden voor het geven van medicijnen aan (seks)partners van patiënten die chlamydia hebben. Er is ook onderzocht hoe patiënten en hun partners tegen deze mogelijkheden aankijken. (Huis)artsen en medewerkers van centra seksuele gezondheid van de GGD (“soa poli’s”) hebben daarnaast hun professionele mening hierover gegeven.

 

Wettelijke mogelijkheden

Volgens de wet moet een arts altijd contact hebben met iemand voordat hij/zij medicijnen mag voorschrijven. Dit contact mag ook telefonisch. Op een GGD soa poli mogen medicijnen voor partners meegegeven worden aan patiënten zonder dat de GGD de identiteit van deze partners kent. Er moet wel eerst door de soa poli contact met de partner geweest zijn.

 

Patiënten en partners

Uit de gesprekken met patiënten en partners blijkt dat het waarschuwen van sekspartners op verschillende manieren gebeurt. In sommige culturen kan dit heel moeilijk zijn. Wat zouden patiënten en hun partners prettig vinden? Patiënten vinden het een goed idee om medicijnen mee te krijgen voor hun partner. Ook het meegeven van een testpakket zou een goede optie zijn, dit kan helpen om de partner te waarschuwen. De partners vinden een testpakket ook een prima idee, maar sommige hebben de voorkeur voor een recept in plaats van de medicijnen zelf.

 

Professionals

(Huis)artsen en verpleegkundigen vinden dat het behandelen van partners voor chlamydia makkelijker zou moeten zijn om nieuwe infecties te voorkomen. Zij vinden het ook belangrijk dat de partners begeleid worden naast gesprekken over de behandeling. Het meegeven van medicijnen aan de patiënt vinden zij vooral geschikt voor vaste partners en partners die een hoge kans hebben om ook chlamydia te hebben, maar die zich waarschijnlijk niet laten testen. Naast het testen op chlamydia zou volgens de professionals ook altijd op andere soa’s getest moeten worden, eventueel met een testpakket. De uitdaging blijft om een goede balans te vinden tussen het snel behandelen van infecties en het niet onnodig gebruik maken van antibiotica.

 

Conclusie

Er zijn mogelijkheden om partners direct te behandelen, dit zou dan het makkelijkst zijn op een GGD soa poli. In de toekomst zou het goed zijn als het waarschuwen van partners en de behandeling via internet te regelen is. Snel en eenvoudig testen voordat er behandeld wordt heeft de voorkeur.

 

Resultaten
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Het PICC-UP project

Chlamydia is een seksueel overdraagbare aandoening die mensen makkelijk (en onbewust) via onbeschermde seks aan elkaar kunnen doorgeven. Het risico op een her-infectie door een onbehandelde partner is kleiner als de partner direct behandeld wordt.

Voor het PICC-UP project is onderzoek gedaan naar de wettelijke mogelijkheden voor het geven van medicijnen aan (seks)partners van patiënten die chlamydia hebben. Er is ook onderzocht hoe patiënten en hun partners tegen deze mogelijkheden aankijken. (Huis)artsen en medewerkers van centra seksuele gezondheid van de GGD (“soa poli’s”) hebben daarnaast hun professionele mening hierover gegeven.

 

Wettelijke mogelijkheden

Volgens de wet moet een arts altijd contact hebben met iemand voordat hij/zij medicijnen mag voorschrijven. Dit contact mag ook telefonisch. Op een GGD soa poli mogen medicijnen voor partners meegegeven worden aan patiënten zonder dat de GGD de identiteit van deze partners kent. Er moet wel eerst door de soa poli contact met de partner geweest zijn.

 

Patiënten en partners

Uit de gesprekken met patiënten en partners blijkt dat het waarschuwen van sekspartners op verschillende manieren gebeurt. In sommige culturen kan dit heel moeilijk zijn. Wat zouden patiënten en hun partners prettig vinden? Patiënten vinden het een goed idee om medicijnen mee te krijgen voor hun partner. Ook het meegeven van een testpakket zou een goede optie zijn, dit kan helpen om de partner te waarschuwen. De partners vinden een testpakket ook een prima idee, maar sommige hebben de voorkeur voor een recept in plaats van de medicijnen zelf.

 

Professionals

(Huis)artsen en verpleegkundigen vinden dat het behandelen van partners voor chlamydia makkelijker zou moeten zijn om nieuwe infecties te voorkomen. Zij vinden het ook belangrijk dat de partners begeleid worden naast gesprekken over de behandeling. Het meegeven van medicijnen aan de patiënt vinden zij vooral geschikt voor vaste partners en partners die een hoge kans hebben om ook chlamydia te hebben, maar die zich waarschijnlijk niet laten testen. Naast het testen op chlamydia zou volgens de professionals ook altijd op andere soa’s getest moeten worden, eventueel met een testpakket. De uitdaging blijft om een goede balans te vinden tussen het snel behandelen van infecties en het niet onnodig gebruik maken van antibiotica.

 

Conclusie

Er zijn mogelijkheden om partners direct te behandelen, dit zou dan het makkelijkst zijn op een GGD soa poli. In de toekomst zou het goed zijn als het waarschuwen van partners en de behandeling via internet te regelen is. Snel en eenvoudig testen voordat er behandeld wordt heeft de voorkeur.

 

 

Samenvatting van de aanvraag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

In the Netherlands, the number of chlamydia infections remain high.[1] Chlamydia screening has been discontinued, instead experts advised to focus on testing of high risk groups and case management. Chlamydia re-infections are common, and related to an increased risk of adverse reproductive outcomes.[2,3] One third of the re-infections is caused by untreated partners.[1,4,5] Younger age groups, those with lower education, and with Surinamese/Antillean ethnicity are at higher risk for (re-)infections.[4] To reduce reinfections rates and prevent onward transmission, partner notification (PN) and partner therapy (PT), so called partner management, are crucial in STI control.[6,7] At Public health service STI clinics, sexual partners are reached through ‘traditional’ PN. In case of chlamydia, patients usually notify their partners themselves. Not all notified partners are willing to get tested and hence remain a source of re-infection for the index patient. Despite improvement of PN at STI clinics, amongst them the “partnernotification.nl” website [9], PT remains challenging. Moreover, there is often delay between the index case treatment and notified partners presenting for testing at the STI clinic. While in the Netherlands general practitioners (GPs) do 2/3 of all STI consultations, insight into partner management performed by GPs is lacking.

Recently innovative ways of PT for chlamydia have been implemented in other countries: handing out medication to the partner by the index-case, so called patient delivered partner therapy (PDPT), or providing an accelerated prescription for the partner with medical history gained through a telephone-hotline or at a pharmacy (APT). A large RCT in the US showed that an intervention promoting the use of PDPT substantially increased its use, which was associated with a 10% reduction in chlamydia and gonorrhoea incidence.[18]

Inspired by these innovations we designed our project: “PICC–UP: Patient initiated Contact treatment for Chlamydia: Understanding the Potential for increased effectiveness of Partner therapy in the Netherlands”, further called “patient initiated PT”. Patient initiated PT, defined as treatment of partners which is achieved through the index patient in contrast to providing therapy for the partner in a personal consultation, may be an important key in chlamydia control.

The goal of this study is to gain insight into the current partner management practices in GP practices and STI clinics, and to explore the possibilities of patient initiated PT for chlamydia in the Netherlands.

 

We will explore international experiences with and advantages/disadvantages of PDPT and APT by an extensive literature study for input in the development of qualitative and quantitative surveys. This will cover views of health care providers and patients, as well as legal aspects and regulations in various countries, and possibilities within the current Dutch legal regulations. Specifically we will investigate the way how in the US PDPT was legalized.

In qualitative studies we will explore the current practice of partner management, especially PT, among GPs and STI clinic professionals, and their concerns and views about possible strategies for patient initiated PT.

Guided by this qualitative studies, we will quantitatively assess PN, patient initiated PT through a ‘test case’ description in the NIVEL Primary Care Database, by an internet questionnaire to 400 GP practices. Prescription data (2009-13) in this database will be investigated for double dosage of chlamydia treatment as indicator for PDPT. In 40 NIVEL sentinel GP practices for STI/HIV testing, partner management will be assessed in all chlamydia consultations. A quantitative assessment by an internet questionnaire will also be performed among all doctors and nurses in the STI clinics. In STI Clinic data we will also assess which chlamydia patients would be eligible for patient initiated PT, focusing on potentially missed infections. Last but not least we will hold interviews with chlamydia patients and their partners. As chlamydia (re)-infection is most common in young persons from specific migrant groups and with lower education, we will focus on these groups in our qualitative study.

The results of the quantitative and qualitative studies will be used to develop models for patient initiated PT at both Dutch healthcare settings, describing legal, ethical, financial and practical possibilities and barriers, and

covering the following issues: 1) description of target group patients, 2) description of partner types (current/ ex, known/unknown to provider), 3) ways to check medical history of partner, 4) ways to provide treatment (medication or prescription) including financing this treatment.

The various models for patient initiated PT will be described in a guidance, which can be an addendum for the national STI clinics guide “partner management”, which can also be used by GPs.

 

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website