Verslagen

Eindverslag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

In deze studie werden meerdere onderzoeksvragen beantwoord over de epidemiologie van het basaalcelcarcinoom (BCC; de meest voorkomende vorm van huidkanker), maar ook van aktinische keratoses (huidkanker voorloper), in Nederland. Dit onderzoek werd verricht met behulp van meerdere onderzoeksbronnen zoals het IKZ, PALGA en de ERGO studie. Op basis van deze gegevens werd vastgesteld dat de incidentie van het BCC in Nederland hoog is, en in de toekomst niet zal afnemen. De sterkste stijging werd gezien voor BCC’s op de romp. Eén op de 5-6 Nederlanders krijgt dan ook een BCC. Daarnaast krijgt 30% van de mensen met een BCC binnen vijf jaar nogmaals zo’n zelfde tumor. Ook werd de volledige huid van meer dan 2000 Nederlanders boven de 50 jaar en ouder onderzocht (ERGO studie). Op basis van deze gegevens werd vastgesteld dat bijna 1.4 miljoen Nederlanders (50 jaar en ouder) tenminste één of meer aktinische keratoses heeft.

 

Resultaten
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

Op basis van gegevens van het Integraal Kankercentrum Zuid (IKZ; kankerregistratie in Nederland) werd er vastgesteld dat het voorkomen van basaalcelcarcinomen (BCC) in Nederland enorm hoog is. De afgelopen 25 jaar is de BCC incidentie verviervoudigd voor zowel mannen als vrouwen. Toekomst voorspellingen (voor 2010, 2015 en 2020) laten voorlopig nog een stijgende lijn zien in deze incidentie. In het algemeen kan worden gezegd dat 1 op de 5 Nederlanders een BCC zal krijgen tijdens zijn/haar leven.

Ook werd er onderzoek gedaan met gegevens van PALGA, het pathologisch anatomisch landelijk geautomatiseerd archief waarin patiënten uit Nederland werden geselecteerd die voor het eerst een BCC hadden in 2004. Vervolgens werden deze patiënten gedurende 5 jaar binnen deze database gevolgd om na te gaan of ze meerdere BCCs kregen. Deze gegevens toonde aan dat bijna 30% van de patiënten met een éérste BCC binnen 5 jaar een tweede BCC krijgt.

Nadat de bronnen IKZ en PALGA waren aangeboord, werd er verder onderzoek gedaan op vier afdelingen dermatologie binnen Nederland. Er werd nagegaan hoe vaak het voorkomt dat een BCC klinisch (= op het blote oog) wordt vastgesteld zonder afname van histologie in de vorm van een biopt of excisie (waarbij een patholoog onder de microscoop kijkt en vaststelt of het een BCC betreft te ja of te nee). Statussen van 1089 patiënten met een eerste, histologisch bevestigde BCC werd doorzocht. Het bleek dat, na een gemiddelde vervolg periode van 6 jaar, 7.1% van het totaal aantal vastgestelde BCCs (n=1974) niet histologisch bevestigd waren.

Daarnaast werd er binnen de ERGO studie de huid nagekeken van meer dan 2000 inwoners van de wijk Ommoord. Het ERGO onderzoek is een langlopend bevolkingsonderzoek onder inwoners van Ommoord, een wijk in Rotterdam, van 45 jaar en ouder. Hier werd het voorkomen van aktinische keratoses (AK), een huidkanker voorloper, onderzocht. Van de 2061 onderzochte deelnemers had 21% 1 tot 3 AKs, 9% 4 tot 9 en 8% 10 of meer. De prevalentie (= voorkomen van AKs in deze populatie) was 49% voor de mannen en 28% voor de vrouwen. Als we deze gegevens veralgemenen voor de rest van Nederland (aangepast voor leeftijd en geslacht) dan zouden we kunnen zeggen dat 1.4 miljoen Nederlanders boven de vijftig jaar tenminste één of meer AK(s) heeft.

 

Samenvatting van de aanvraag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

The burden of actinic keratoses (AK) and basal cell carcinomas (BCC) of the skin are an increasingly important public health issue, because of rapidly increasing incidence rates and associated costs. In the year 2007, an estimated 28,200 people were diagnosed with a 1st primary histologically confirmed BCC in the Netherlands. Based on UK and US data, it is estimated that >110,000 people are currently suffering from AK in the Netherlands, but this is probably a very conservative estimate. The number of BCC and AK patients increases due to the effects of altered UV exposure patterns in the past, population-aging and the increasing number of people with a prior skin cancer diagnosis who are at high risk of developing subsequent skin cancers. About 40% of BCC patients develop multiple lesions 5 years after diagnosis. AK patients are at increased risk of developing skin cancers including squamous cell carcinomas (SCC). The most important BCC risk factors are age, male gender, light hair and eye color, skin phototypes I-II, and high UV-exposure. However, a lot is still unknown; risk factors for AK and multiple BCC are poorly documented. Although some estimates exist on incidence of 1st primary histologically confirmed BCCs, no reliable information is available on the total number of BCCs occurring annually and Dutch AK prevalence data is lacking. As the costs related to some treatments are high, it is very important to have reliable estimates of the size of the problem in order for policymakers and health insurances to make budgetary and treatment-related decisions. The standard treatment of BCC is surgical excision with a clinically tumour free margin of 3-5 mm. As >50% of BCCs are located in the head and neck region, surgery may be related to considerable functional and cosmetic morbidity. Since 2004, new non-invasive treatments such as methylaminolevulinate (Metvix® ) photodynamic therapy (MAL-PDT) and topical imiquimod (Aldara®) have been introduced for the treatment of BCC, Morbus Bowen and AK. The major benefit of MAL-PDT compared to standard therapies is its non-invasiveness and cosmetic outcome, rather than its effectiveness (~85% for BCC), which is considerably lower than for surgery. Although MAL-PDT is reimbursed for a well defined subgroup of patients with AK and BCC in The Netherlands, the estimated drug costs of MAL in 2011 is €10 million, placing it in the national category of expensive drugs. Imiquimod is indicated for the treatment of multiple AK and small superficial BCC that are difficult to treat surgically. Based on the manufacturer’s assumption that 400 patients with superficial BCC are treated annually in The Netherlands, the incremental costs of imiquimod are currently about 84,000€ per year. The overall costs associated with AK are not documented, but are likely to be considerable. The objective of this project is to estimate AK-prevalence, incidence and prevalence of (multiple) BCC, identify risk factors and to assess the management of patients with (prior) skin (pre)malignancies (i.e., selected treatments and follow up regimens). Four different study populations will be used to answer these study questions: 1) The Eindhoven Cancer Registry (ECR); which registers BCC, combined with the national pathology laboratories network (PALGA) enables us to precisely estimate incidence of 1st histologically proven BCC in the general population. The method of ECR to register BCC will be validated and applied to the entire PALGA data to estimate national BCC incidence. Combined with a pharmacy-database (PHARMO) it will allow estimation of the proportion of BCC patients currently being treated with MAL-PDT. 2) In 10 representative general practitioners practices, 2,000 patients aged 35 years or more will be offered a total body skin examination to study AK and BCC prevalence and assess risk factors. This number is sufficient to estimate a prevalence of 5%. 3) In 5 dermatology clinics, a random sample of records of patients treated in 2007 (500 per hospital) according to Diagnostic Treatment Code (DBC) malignant and premalignant will be verified, as well as treatments used for AK and BCC patients. This results in a prevalence estimate of multiple BCC and AK in dermatology clinics, skin cancer related health care consumption, treatment preference and costs. 4) Data from the population based Rotterdam Study (prospective cohort of 11,000 patients aged 55 or more, 18 years of follow-up) will be used to calculate incidence of multiple BCC and perform detailed risk factor analysis. We will estimate incidence and prevalence and identify risk factors associated with AK and (multiple) BCC using multivariate analyses. In conclusion, the findings of this proposed study provide reliable estimates of the size of the skin cancer problem. It will assist policy makers in the evaluation of skin cancer therapies such as MAL-PDT and imiquimod and may guide them in the challenge on managing skin cancer patients.

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website