Blog van de projectleider

VERBINDENDE HULPVERLENING als JOINT VENTURE

        op zoek naar veranderende verhoudingen

Joint venture

Het project 'Verbindende Hulpverlening als Joint Venture' is een joint venture van 3 jaar: een maatschappelijk en wetenschappelijk verantwoorde speurtocht naar wat 'outsiders' kan verleiden (weer) verbindingen aan te gaan met de samenleving en vice versa.

Crisis als leefstijl

Als mensen de deur plat lopen bij de politie en crisisdiensten, is crisisopvang ongeveer de laatste plaats waar ze moeten zijn. De crisis als ‘leefstijl’ vraagt een 180 graden andere benadering. ‘Outsiders’ zijn burgers die in al hun diversiteit voortdurend op voet van oorlog leven met de hokjes en vakjes van onze over-geordende maatschappij. Saboteren en zorg mijden, doen mensen niet voor niets. Het is daarom voor alle partijen handig en verstandig die strijd niet meer aan te gaan en te focussen op wat er werkelijk toe doet.

Andere rol en verantwoordelijkheid

De leefwereld van mensen is in ons leerproject uitgangspunt en landingsbaan, de systeemwereld van organisaties, wetten en regels is ordenend en bemiddelend, maar zo min mogelijk belemmerend.
Dat betekent voor ‘patiënten’ en hun leefomgeving een andere rol en verantwoordelijkheid  
dan de op het ‘zorgeiland’ gebruikelijke:

  • een actieve rol: 7 dagen huiswerk, recht op eigen risico (met vangnet)
  • de hulprelatie als co-creatie
  • doelen bepalen de betrokken ‘patiënten’ zelf in meer of minder overleg met ‘belangrijke anderen’ en de samenleving
  • zorg en behandeling zijn nooit meer dan een middel
  • de winst/verlies-rekening en effectmeting maken we op doelen, niet op methodieken, programma’s en protocollen. Dat geeft de praktijk speelruimte voor daadwerkelijk maatwerk en scheelt aanzienlijk in zinloze bureaucratie.

Leefwereld centraal

Zo’n cultuuromslag gaat niet vanzelf. Ook niet in een betrekkelijk klein experiment.
Daarom zit de leefwereld stevig in de onderneming verankerd.

  1. Joint Venture is een patiënt/burger-initiatief

    De projectleider is zelf ‘praktiserend patiënt’ en ploetert dagelijks met een rugzak ‘handicaps’ en een actueel crisispakket. Dat houdt scherp. Een netwerk patiënt-experts en direct betrokken ‘belangrijke anderen’ denkt en doet mee.
  2. De 'patiënten' zijn als deelnemers actief in eigen leertraject en het praktijk begeleidende onderzoek (INTRAVAL)

    Ernstig beschadigde mensen die nu overbekend zijn bij de crisisdiensten en de politie, zien wij als experts in overleven van onmogelijke omstandigheden. Die kennis en ervaring benutten we om uit te vinden hoe er meer uit het leven te halen is met passende hulp en een ruime voorraad aantrekkelijke doelen (woonplek, werk, contact, huisdier, speelruimte en wat de deelnemers zoal gaan verzinnen).
  3. We gaan niet uit van een ‘sociaal netwerk’ rond de deelnemende patiënten, maar waar gewenst en mogelijk is het punt van extra aandacht

    Mensen zijn van huis uit geen gelukkige solo-zeilers. Niet alles is te repareren, maar investeren is de moeite waard.
  4. Meer ruimte voor mensen met een buiten-gewone gebruiksaanwijzing (aangeboren of opgelopen), vraagt uitleg en betrokkenheid van de rest van de samenleving. In Groningen heel concreet STAD (en Ommeland). 

    Ons experiment is een leertraject waar - naast hulptroepen, professionals en ervaringsdeskundigen - ook buren en andere burgers aan mee mogen doen. Graag zelfs! ‘Uit het nest gevallen vogels’ zijn geen wegwerpmensen of ‘kwetsbare groepen’ die je kunt uitbesteden aan instanties. Verbinding en de redenen om je aan te passen aan de gemeenschappelijke spelregels zijn een gedeelde verantwoordelijkheid.

Zorg als middel, (samen)leven als doel

Passende hulp is belangrijk. Iedereen kan dat gebruiken in deze best ingewikkelde maatschappij. Vrienden, buren, familie een kruiwagentje af en toe, dienstverleners en zorg-deskundigen. Dat geldt onverkort voor mensen met slechte ervaringen met afhankelijkheid en/of dichtbij-contacten. Zij hebben recht op de vasthoudende aandacht van ‘experts in omgaan met beschadigde mensen/kinderen. Het hulpteam van Lentis en de VNN heeft zulke allrounders in huis. Maar zorg is een middel, geen doel. Daarom zijn veel participanten betrokken, met name diverse diensten van de Gemeente Groningen, de Politie, het Veiligheidshuis, MENZIS, het Openbaar Ministerie, Het Kopland, de WIJ-teams, woningcorporaties, bedrijven... en de Groningse samenleving. En zo zijn we weer thuis waar ook geoormerkte ‘outsiders’ gewoon of ongewoon hun plek horen te verdienen.

Marlieke de Jonge

  • complex praktiserend patiënt
  • best bruikbaar burger van Groningen
  • stafmedewerker Empowerment bij LENTIS
  • projectleider ZonMw-project Verbindende hulpverlening als Joint Venture (ZonMw Actieprogramma lokale initiatieven voor mensen met verward gedrag)
Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website