Projectomschrijving

Bij erfelijke hartritmestoornissen hebben niet alle patiënten met dezelfde mutatie (verandering in erfelijk materiaal) even ernstige stoornissen. Deze patiënten hebben van 1 van hun ouders de mutatie gekregen en men zou verwachten dat de 2 kopieën van beide ouders even veel aanwezig zijn. Ik denk dat het verschil in ernst van de stoornis komt door een onbalans tussen beide kopieën, waarbij mensen met relatief veel ziek eiwit ook veel zieker zijn. In mijn project ben ik enerzijds gaan kijken of ik specifiek de aanwezigheid van het zieke eiwit kan remmen (als mogelijke nieuwe therapie) en hiermee ook de ziekteverschijnselen kan verminderen. Hierin ben ik nu in staat het zieke eiwit te remmen en ben ik aan het onderzoeken of hartspiercellen met de stoornissen minder ziek zijn als we dit zieke eiwit remmen. Aan de andere kant ben ik gaan kijken of een specifiek gebied binnen het zieke gen invloed heeft op de balans tussen beide kopieën. We hebben dit gebied verwijderd in onze cellen en dat zorgde ervoor dat we veel meer van het zieke eiwit in onze cellen hadden. Op dit moment zijn we verder uit aan het zoeken hoe dit gebied de balans tussen beide kopieën beïnvloed.

Zieke kopie remmen

Om artificieel het zieke eiwit te remmen maken wij gebruik van zogenaamde siRNAs die we op zo'n manier creëren dat ze specifiek de zieke kopie remmen en niet de gezonde kopie. Wij hebben in hartspiercellen die we zelf uit stamcellen maken 10 siRNAs getest en het lukt ons nu om in cellen van 2 verschillende patiënten met Long QT syndroom type 1 ongeveer 40% van het zieke eiwit te remmen. Op dit moment zijn we aan het meten of en in hoeverre dit inderdaad zorgt dat de ziekte minder ernstig is in deze cellen.

Nieuwe techniek

Ook hebben we met een nieuwe techniek die CRISPR/Cas heet een groot stuk (intron 1) van het KCNQ1 gen verwijderd om te zien of dit invloed heeft op de balans tussen beide kopieën. Het is ons gelukt om 4 nieuwe cellijnen te krijgen waarbij we dit stuk op de gezonde kopie verwijderd hebben. Dit zorgt ervoor dat 80% van de totale expressie afkomstig is van het zieke eiwit. Ook zorgt het ervoor dat een 2e eiwit wat uit hetzelfde gen gevormd wordt ineens ook veel hoger tot expressie komt. Beide processen zouden ervoor moeten zorgen dat de cellen ernstiger ziek worden. Op dit moment zien we nog niet dat de cellen ernstiger ziek zijn op de karakteristieke kernmerken van de ziekte, maar zien we wel andere afwijkingen in de stroompjes die door de cellen lopen en zijn we aan het kijken of dat kan verklaren waarom de karakteristieke kenmerken anders reageren.

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website