Projectomschrijving

Genetisch onderzoek heeft risicogenen voor psychiatrische stoornissen in kaart gebracht. Maar zijn die genen wel echt de veroorzakers en hoe werken ze samen? Door functioneel onderzoek in de fruitvlieg Drosophila melanogaster is hier meer inzicht in geven. Het onderzoek heeft attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD)-kandidaat genen geïdentificeerd die wanneer ze uitgeschakeld worden fruitvliegen actiever maken, dit doen ze in een dag/nacht patroon dat karakteristiek is voor dopamine signalering. De verhoogde activiteit kan verminderd worden met medicatie tegen ADHD. Dit diermodel kan gebruikt worden om nieuwe kandidaat genen te testen die uit grootschalige genetische studies komen. Onoplettendheid, hyperactiviteit en impulsiviteit zijn kenmerkend gedrag van attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD). De aandoening treft wereldwijd 5–6% van de kinderen, maar is vaak chronisch en komt ook voor in 2,5% van de volwassen bevolking. ADHD gaat gepaard met comorbiditeiten, het gevolg is een aanzienlijke belasting voor patiënten en de samenleving.

Diagnose ADHD

Momenteel is de diagnose ADHD beperkt tot interviews en medicatie onderdrukt alleen de symptomen. Onderzoek in de afgelopen decennia naar de biologische ondergrond van ADHD heeft een sterk genetische component gedemonstreerd. Met een erfelijkheid van 76% is ADHD een van de meest erfelijke neuro psychiatrische stoornissen. Door grote samenwerkingsverbanden zijn een groot aantal potentiële ADHD-genen geïdentificeerd. Een belangrijke beperking is dat het onderzoek op dit gebied sterk gedomineerd werd door statistieken en p-waarden, terwijl de vraag hoe de genen bijdragen aan het fenotype grotendeels onbeantwoord bleef. Gezien de snelheid van gen-ontdekking bij ADHD, is het genereren van muismodellen voor elk gen te duur en tijdrovend. Wat nodig is, is een efficiënt model om de functionele bijdrage van de ADHD-kandidaatsgenen te beoordelen.

Alternatief voor muismodel

De fruitvlieg Drosophila melanogaster is een van de meest bestudeerde organismen in de biologie, en het is een van de krachtigste beschikbare genetische modellen. Het ogenschijnlijk kleine brein is complex en deelt veel van zijn moleculaire machinerieën (zoals neurotransmittersystemen) met hogere organismen. De vliegenhersenen bevatten verschillende verwerkingseenheden die geassocieerd zijn met relatief complex gedrag, zoals cognitieve processen gerelateerd aan leren en geheugenvorming, selectieve aandacht en slaap.

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website