Verslagen

Samenvatting van de aanvraag

Samenvatting
Dit item is dichtgeklapt
Dit item is opengeklapt

De IDEAL DVT [1] studie liet zien dat op een eenvoudige wijze onderscheid kan worden gemaakt tussen patiënten die wél en patiënten die niet langdurig een steunkous nodig hebben na de diagnose van een diepe veneuze trombose (DVT) van het been. Door op de juiste wijze te beoordelen of patiënten sneller de steunkous kunnen uitlaten kan volgens een uitgevoerde kosten-effectiviteit studie tenminste 30 miljoen euro per behandelperiode worden bespaard.[2]

 

We willen deze nieuwe inzichten en de daarmee samenhangende meer patiëntvriendelijke en kosteneffectieve werkwijze domein overschrijdend implementeren (specialistische zorg, huisartsenzorg en thuiszorg).

Daarnaast willen we aanhaken bij een eerder onderzoek dat verricht werd met betrekking tot zelfredzaamheid onder patiënten met een langdurige indicatie voor steunkousen die hiervoor thuiszorg ontvingen [3,4].

 

Wij richten ons ten aanzien van patiënten die thuiszorg ontvangen op twee patiënten groepen; patiënten met post trombotische problematiek na het doormaken van een DVT en patiënten met chronische veneuze insufficiëntie (CVI). Bij deze tweede categorie van patiënten gaat het met name om het verbeteren van zelfredzaamheid door een optimale inzet van hulpmiddelen. Deze hulpmiddelen zijn veelal op indicatie en vereisen een vergoeding van de zorgverzekeraar.

 

Belangrijk is dat men zich realiseert dat, hoewel 30% van de patiënten met thuiszorg dit ontvangen in verband met het aan en uittrekken van een steunkous, slechts 3 tot maximaal 7.5% van deze patiënten de indicatie heeft in verband met het doormaken van een DVT.

Het potentieel van besparing met betrekking tot de implementatie van studie uitkomsten van de IDEAL DVT studie bevindt zich derhalve voor het grootste deel buiten de thuiszorg setting.

 

De evaluatie van de kousindicatie na 6 maanden bij patiënten met een DVT behoort in principe onderdeel te worden van de richtlijn. Wij streven daarom ook een verandering van de richtlijn(en) na om hiermee de implementatie van de geïndividualiseerde draagduur van een steunkous na DVT breed onder de aandacht te brengen en de uitvoering van deze werkwijze te bevorderen. Gedacht wordt aan de richtlijnen van de NIV (Nederlandse Internisten Vereniging) in het bijzonder de Richtlijn Antitrombotisch Beleid (RAB) en de huisartsen richtlijn NHG (Nederlands Huisartsen Genootschap) en de richtlijn van de NDVD (Nederlandse Vereniging voor Dermatologie en Venereologie).

 

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: NavigatieDirect naar: Onderkant website