Project: Arrest 16 studie. Het Reanimatie Oproep Systeem: de leek met AED aangestuurd door de meldkamer ambulancezorg: een nieuwe en noodzakelijke schakel in de keten.

Arrest 16 studie. Het Reanimatie Oproep Systeem: de leek met AED aangestuurd door de meldkamer ambulancezorg: een nieuwe en noodzakelijke schakel in de keten.

Dit is de samenvatting van de aanvraag.

Doel van het voorgestelde onderzoek is om de uitkomst van een reanimatiepoging bij hartstilstand buiten het ziekenhuis te verbeteren. Ondanks vele verbeteringen blijft de overlevingskans laag: de schatting in Nederland is, dat 10 procent van de mensen na een reanimatiepoging levend het ziekenhuis verlaat. Dit kan veel beter, omdat de belangrijkste logistieke belemmering de snelheid tot toedienen van de elektrische schok is, die in het overgrote deel van de gevallen levensreddend kan zijn - naast de basale reanimatie met borstcompressies en mond-op-mond beademing. Overal in de wereld blijkt de rijtijd van een ambulance (gemiddeld 8 minuten en en hoogste 15-17 minuten) de belangrijkste factor bij deze vertraging.

Als alternatief is de Automatische Externe Defibrillator (AED) ontwikkeld, die zo is geconstrueerd, dat een leek (liefst wel met training) in staat is, veilig en snel de benodigde defibrillatieschok toe te dienen. Toepassing in publieke ruimten neemt hand over hand toe en met duidelijk succes. Echter, het overgrote deel (70-80%) van de slachtoffers van een plotselinge hartstilstand is in zijn eigen woonomgeving, waar de publieke AEDs zelden bruikbaar zijn. Door de meldkamer aangestuurde politie- en brandweereenheden uitgerust met een AED kunnen deze rijtijd enigszins bekorten, maar niet afdoende.

Als het mogelijk is, om de defibrillatieschok binnen 6 minuten na alarmering toe te dienen, blijkt de overleving ten minste 30% te bedragen: het drievoudige van wat nu wordt bereikt. Dit resultaat wordt nu in Nederland in <2% van de gevallen bereikt. Het is het doel om een structuur in Nederland op te zetten, waardoor deze snelle hulp binnen 6 minuten kan worden geleverd: door leken, die als eerste schakel in de noodhulpketen worden gealarmeerd door de meldkamer ambulancezorg: het Reanimatie Oproep Systeem (ROS). Hierbij worden in een database bekende leken-hulpverleners via een SMS gealarmeerd voor hulpverlening aan een slachtoffer in hun nabijheid, waarbij ze gebruik maken van AEDs die in het openbaar, maar wel in de woonomgeving zijn opgesteld. Door automatisch bij uitsturen van twee ambulances, óók hulpverleners in te zetten via een SMS boodschap op hun mobiele telefoon, wordt de kans groot dat zij aanzienlijk eerder bij het slachtoffer zullen zijn en binnen de beoogde 6 minuten zullen defibrilleren. Op enkele plaatsen in Nederland zijn de eerste pogingen ondernomen om dit concept uit te voeren, maar het ontbreekt aan formeel onderzoek om aan te tonen dat deze werkwijze ook doeltreffend is.

Vraagstelling: lukt het om met hulp van een Reanimatie Oproep Systeem in ten minste 25% van de gevallen in de thuisomgeving een defibrillatieschok toe te dienen binnen 6 minuten na alarmering?

Plan van aanpak:

Het voorgestelde onderzoek speelt zich af in de RAV Noord-Holland Noord en de RAV Ambulance Oost. Hier zullen leken-hulpverleners (meestal lid van EHBO verenigingen) worden opgeleid en in een database worden opgenomen waarin hun woonadres en mobiel nummer bekend zijn. Ook is in de onderzoeksgebieden precies bekend waar AEDs zijn opgehangen. Indien zich een 112-melding voordoet met vermoeden van een hartstilstand, worden naast de ambulances tien leken-hulpverleners automatisch geselecteerd die wonen binnen een straal van 500 meter op grond van de postcode van het slachtoffer, evenals de meest nabije AED binnen diezelfde cirkel. Via een SMS boodschap worden vijf hulpverleners naar het slachtoffer gedirigeerd en vijf anderen eerst naar de AED en daarna naar het slachtoffer.

Wetenschappelijk onderzoek: na afloop van de reanimatiepoging kan door uitlezen van gegevens van de AED, de ambulanceapparatuur en de meldkamer gegevens nauwkeurig worden nagegaan wat de tijdwinst was geweest. Omdat het ROS in de gemeenten in de onderzoeksregio’s gefaseerd worden ingevoerd, is het mogelijk dat een bepaald gebied eerst als controlegebied dient en na invoer van het ROS als onderzoeksgebied. Daardoor is vergelijking van de periode vóór en ná invoering mogelijk en kunnen wetenschappelijk valide conclusies worden getrokken. De afdeling cardiologie van het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam draagt de wetenschappelijke verantwoordelijkheid voor het onderzoek.

Resultaten:

Het is de verwachting dat wordt aangetoond dat inderdaad deze snelheidswinst in defibrilleren wordt aangetoond. Ook worden de resterende logistieke problemen duidelijk, die tot verdere verbetering kan leiden. De onderzoeksduur zal onvoldoende zijn om het daardoor mogelijke verschil in overleving wordt aangetoond.