Programma: Complementaire Behandelwijzen

Complementaire behandelwijzen worden ook wel alternatieve geneeswijzen genoemd. Het wetenschappelijk onderzoek naar de effectiviteit van complementaire behandelwijzen komt nauwelijks van de grond. De belangrijkste hindernissen voor goed onderzoek naar complementaire behandelwijzen in Nederland waren volgens de programma-commissie het gebrek aan kennis en infrastructuur.

Het programma was bedoeld om de wetenschappelijke kwaliteit en daarmee de kansrijkheid van onderzoek naar complementaire behandelwijzen in Nederland te bevorderen.

De scholing van complementair werkende artsen is de eerste stap om de wetenschappelijke kwaliteit van onderzoek naar complementaire behandelwijzen te bevorderen. De vertegenwoordigers van de beroepsverenigingen gaven aan graag gezamenlijk met een universitaire instelling een scholingstraject te willen opzetten. De scholingsactiviteiten mondden uit in aan aantal pilotstudies ter voorbereiding op toekomstig grootschaliger onderzoek. Parallel aan de scholingsactiviteiten is onderzoek gedaan naar patiëntenprofielen om inzicht te krijgen op indicatiegebieden voor toekomstig onderzoek.

Er zijn veel verschillende vormen van complementaire behandelwijzen.  De activiteiten beperkten zich tot door artsen toegepaste complementaire behandelwijzen op het gebied van de homeopathie, acupunctuur en natuurgeneeskunde.