Redenen voor meer maatschappelijke onderzoeksimpact

Kennis doorgeven hoort bij onderzoek doen
Onderzoekers geven hun bevindingen van oudsher actief door aan andere onderzoekers. Voorbeelden daarvan zijn: publiceren in gerenommeerde wetenschappelijke tijdschriften. Geciteerd worden door anderen. En met nieuw onderzoek voortbouwen op gepubliceerde studies. Er zitten in de wetenschapspraktijk dus factoren verweven die gebruik van onderzoek bevorderen ten behoeve van de wetenschap. Die vanzelfsprekendheid biedt een goede basis om ook toepassing van onderzoeksresultaten in praktijk of beleid te stimuleren.

Maatschappelijke kwesties vragen om wetenschappelijke kennis
Om maatschappelijke problemen aan te kunnen pakken is kennis nodig. Denk bijvoorbeeld aan issues als kunnen anticiperen op de groeiende zorgvraag. Omgaan met schaarste. Langer in goede gezondheid leven. Betere patiëntveiligheid. En het toepassen van innovatieve producten. Omgekeerd vormen maatschappelijke vraagstukken een belangrijke inspiratiebron voor wetenschappelijk onderzoek.

De samenleving vraagt om rekenschap (‘accountabality’)
Het publiek wil weten hoe publiek geld voor onderzoek wordt uitgegeven en wat het maatschappelijke rendement ervan is. Men vraagt om verantwoording.

De beperkte middelen voor onderzoek moeten verdeeld worden (‘societal value’)
Om de schaarse financiële middelen te verdelen, kijken financiers niet alleen naar criteria voor kwaliteit van het onderzoek. De opdrachtgevers hebben vaak een maatschappelijk belang. Dat weegt mee bij het financieren van onderzoeksprogramma’s. Het is dus belangrijk voor onderzoekers om deze relevantie ook zichtbaar te maken in hun projecten en resultaten.

Ook andere stakeholders laten steeds meer van zich horen
Diverse groeperingen proberen invloed uit te oefenen op onderzoeksthema’s omdat zij belang hebben bij de uitkomsten. Denk bijvoorbeeld aan overheid en politiek. Patiëntenorganisaties. Verzekeraars. Zorgprofessionals. En de industrie.